مجله سلامت

» 2018 » دسامبر

بهترین نوشیدنی برای درمان آنفولانزا چیست؟

با سرد شدن هوا امکان بروز بیماری های مختلفی همچون سرماخوردگی و آنفلونزا نیز بیشتر می شود. این روزها خیلی از افرادی که در کوچه و خیابان می بینیم با سرماخوردگی و آنفلونزا دست و پنجه نرم می کنند. سرفه، عطسه و آبریزش بینی حالا همه جا دیده می شود. همه این ها نشان دهنده نزدیک شدن فصل آنفلونزاست. با اینکه امیدواریم در این فصل از سال هیچ کس با چنین بیماری روبرو نشود اما آنفلونزا و سرماخوردگی ممکن است برای هر کسی رخ دهد.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها تخمین زده که ۴۸.۸ میلیون نفر در طول فصل های سرد سال ۲۰۱۷ الی ۲۰۱۸ دچار آنفلونزا شده اند. اگر شما بدشانس باشید و یکی از این قربانیان محسوب شوید، باید به دنبال راهی برای قدرت بخشیدن به بدنتان باشید.

استفاده از آنتی بیوتیک کمکی به شما نخواهد کرد. آنفلونزا منشا باکتریایی ندارد. به همین خاطر استفاده از همه آنتی بیوتیک هایی که در دنیا وجود دارد کمکی به بهبود آن نخواهد کرد. اما زمانی که آنفلونزا می گیرید (و نشانه هایی همچون درد عضلات، تب، سردرد؛ سرفه، گلودرد و آبریزش بینی را تجربه می نمایید) به کمک چندین روش موجود می توانید آب بدنتان را حفظ کنید.

چگونه زمانی که آنفلونزا گرفته ایم آب بدنمان را حفظ کنیم؟

زمانی که بیمار می شویم حرفی که بارها و بارها از اطرافیانمان می شنویم این است که مایعات زیادی مصرف کن.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها هم تایید می کند که افراد مبتلا به آنفلونزا باید مایعات اضافی بنوشند تا از کمبود آب در بدن جلوگیری شود. اما سوال اینجاست که چه نوع مایعاتی می تواند بهترین انتخاب در این شرایط باشد؟ مواردی همچون اب سیب کمکی به شما نخواهد کرد و حتی ممکن است کمبود آب در بدن را بدتر نماید.

پس اگر می‌خواهید خود را برای فصل آنفلونزا آماده کنید بهتر است توصیه های متخصصان را آویزه گوشتان کنید و از نوشیدنی های زیر کمک بگیرید:

آب:

اگر آب بدنتان کم شده، خودِ آب بی شک یکی از بهترین مایعاتی است که سیستم بدنتان به آن نیاز دارد. اما زمانی که بیمار می شوید اب نوشیدن برایتان دشوار خواهد بود. به احتمال زیاد شما به طعم دیگری برای خوردن نیاز دارید.

برای اینکه بدن در بهترین وضعیت آبرسانی خود قرار گیرد (که برای سیستم ایمنی، متابولیسم و سلامت قلب بسیار ضروری است) شما باید نه تنها آب بنوشید بلکه باید سدیم و کربوهیدرات های مناسبی وارد بدن کنید. اگر تنها آب می نوشید باید مطمئن شوید که در کنار آن از غذاهایی که شامل کربوهیدرات هایی با فیبر پایین هستند استفاده می کنید.

همچنین بخوانید: در طول روز چقدر آب بنوشیم؟

چای:

اگر دوست دارید به هنگام بیماری به جای آب، چای داغ بنوشید می‌ توانید اینکار را انجام دهید. تحقیقات انجام شده نشان می دهد چای هم به آبرسانی بدن کمک می کند. کمی عسل به چای خود اضافه کنید تا سریع تر کالری مورد نیاز بدنتان را فراهم آورید. عسل طعم چای شما را بهتر می کند.

آب نارگیل:

با اینکه خیلی از ماها علاقه ای به نارگیل نداریم اما آب نارگیل می‌ تواند به هنگام بیماری و کم شدن آب بدن بهترین گزینه برای انتخاب باشد. آب نارگیل شکر و نمک زیادی همچون نوشیدنی های ورزشی ندارد و تحقیقات انجام شده نشان می دهد که این ماده می تواند به اندازه کافی آبرسان باشد.

استفاده از آب نارگیل باعث ایجاد درد و ناراحتی زیاد شکمی نمی شود. سعی کنید مقدار بسیار کمی نمک به این نوشیدنی اضافه کنید تا سدیم مورد نیاز بدن هم فراهم شود.

آب استخوان:

سوپ نودل مرغ یکی از بهترین گزینه ها برای درمان آنفلونزاست زیرا مایعات زیادی وارد بدن می کند و می تواند برخی از الکترولیت های کم شده در بدن را جبران نماید. علاوه بر این گیاهان و ادویه هایی که در این سوپ استفاده می شوند خاصیت ضد التهابی دارند و می توانند با آنفلونزا مبارزه کنند.

اگر نمی توانید سوپ مرغ و نودل را بخورید در عوض از آب استخوان استفاده نمایید که سرشار از پروتئین است.

آب پرتقال ۱۰۰ درصد طبیعی:

زمانی که بیمار هستید باید سیستم ایمنی خود را به کمک ویتامین C تقویت کنید. متاسفانه استفاده از ویتامین C به هنگام بیماری، باعث کاهش شدت نشانه های بیماری نخواهد شد اما پتاسیم و مایعات موجود در آب پرتقال طبیعی می تواند به حفظ آب بدنتان کمک کند. اگر به هنگام بیماری نمی توانید غذا بخورید به کمک آب پرتقال طبیعی می توانید مواد مغذی مورد نیاز بدنتان را به آن برگردانید.

بستنی یخی میوه ای:

تامین آب بدن تنها از طریق مایعات نیست. غذاهای غنی از آب هم می توانند به بهبود وضعیت آب بدن کمک کنند. میوه های منجمد یا بستنی های میوه ای به شما اجازه می دهند مایعات و کالری مورد نیاز بدن را به سرعت فراهم آورید. همین امر باعث شده چنین موادی به هنگام آنفلونزا یا ناراحتی شکمی بهترین گزینه باشند. بستنی های یخی حتی می توانند گلوی ملتهب و دردناک را تسکین ببخشند. به دنبال بستنی های میوه ای باشید که طبیعی هستند.

اگر گرسنه هم بودید چه باید بکنید؟

استفاده از وعده های غذایی مناسب هم به هنگام بیماری از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. اما زمانی که حالتان کمی بهتر شد، مصرف کالری و مواد مغذی برای ریکاوری سریع تر را هم نباید فراموش کنید. توصیه می شود مواد غذایی با نمک کافی مصرف شود.

اگر می توانید کمی پروتئین کم چرب همچون تخم مرغ آب پز به رژیم غذایی تان استفاده کنید. اگر میوه و سبزیجات را دوست دارید می توانید آن ها را به بشقاب غذایی تان اضافه کنید. گزینه هایی همچون توت ها، کیوی، انبه، خیار، کرفس انتخاب های خوبی برایتان خواهند بود. اگر حوصله جویدن مواد غذایی را ندارید از مادر، همسر یا دوست تان بخواهید از این مواد برایتان اسموتی تهیه کند.

در صورتیکه نشانه های آنفلونزا را در خود مشاهده کردید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. او می تواند داروهای ضد ویروسی را برایتان تجویز کند. مسری بودن این بیماری بعد از ۲۴ ساعت کمتر می شود اما بهتر است برای ۵ الی ۷ روز با کسی در ارتباط نباشید. زمانی که آنفلونزا می گیرید در منزل بمانید، استراحت کنید و مایعات بیشتری بنوشید.

بهترین نوشیدنی برای درمان آنفولانزا چیست؟

مجله سلامت

مه مغزی چیست؟ ۷ دی ۱۳۹۷

مه مغزی چیست؟

معالجه مه مغزی و بهبود تمرکز شما اغلب به سادگی بهبود سبک زندگی است.

پروفسور Felicia Goldstein استاد بخش مغز و اعصاب دانشگاه اموری، مرکز بهداشت مغز در آتلانتا می گوید:‌ “این یکی از رایج‌ترین شکایاتی است که می‌ شنوم.”

Goldstein  می گوید: مه مغزی مانند فراموشی، تفکر آهسته، لحظه های “چیزی که می خوام بگم نوک زبونمه” و به سختی تمرکز کردن احساس می ‌شود، و این برای همه ما اتفاق می ‌افتد.

خبر خوب این که: مه مغزی معمولا دلیلی برای نگرانی نیست. اما اختلالات مزمن در وضوح می ‌تواند چیزی فراتر از یک حواس پرتی عادی، مانند اختلال تیروئید، سکته، کم‌ خونی، دیابت، افسردگی و یا بیماری آلزایمر را نشان دهد.

در مورد چیزهایی که باعث ایجاد مه مغزی می ‌شود بیشتر بدانید، و سپس این نکات مورد تایید دکتر را برای پیش ‌گیری و درمان آن امتحان کنید.

مه مغزی

علل شایع مه مغزی

  • فشار و استرس
  • کمبود خواب
  • تغییرات هورمونی ناشی از یائسگی یا بارداری
  • یک رژیم غذایی نامنظم
  • کمبود ویتامین B12
  • داروها
  • شرایط سلامتی از جمله افسردگی، دیابت، سندرم سوزنر، میگرن و مشکلات تیروئید
  • کم آبی
  • شیمی درمانی
  1. رژیم غذایی مدیترانه ‌ای را دنبال کنید.

Goldstein می‌گوید: ” من به شدت رژیم غذایی مدیترانه ‌ای را توصیه می ‌کنم.”

در یک مطالعه بزرگسالانی که ماهی، میوه ها و سبزیجات، آجیل، لوبیا، دانه های کامل و روغن زیتون را خورده بودند، نسبت به هم سالان شان که این مواد غذایی را کمتر خورده بودند، در آزمایش های حافظه و تمرکز نتایج بهتری را کسب کردند.

ماهی سالمون غنی از ویتامین ب ۱۲ است که برای عملکرد عصبی ضروری است و اسیدهای چرب امگا ۳ موجود در ماهی می تواند توجه و سرعت پردازش را در افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف بهبود بخشد. تولیدات غنی از آنتی اکسیدان نیز از تناسب و سازگاری مغزی پشتیبانی می کنند.

همچنین بخوانید: رژیم غذایی مدیترانه‌ ایی چیست؟
  1. بیشتر بخوابید

دکتر جاناتان روسند، رئیس مرکز درمان بیماری ‌های مغزی در بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون می ‌گوید: “زمانی که ما خوب نمی خوابیم و یا از خواب محروم هستیم، حفظ تمرکز و توجه طاقت فرساست.”

سعی کنید یک روتین منظم خواب را حفظ کنید و وسایل الکترونیکی را یک ساعت قبل از رفتن به تخت خواب کنار بگذارید. نور مانیتور وسایل الکترونیکی تولید هورمون ملاتونین، هورمون مؤثر در کنترل چرخه خواب و بیداری را با اختلال روبرو می کند.

  1. فعال بمانید

ورزش شما را هوشیار و تیز نگه می ‌دارد: ورزش خون و جریان اکسیژن را به مغز افزایش می‌ دهد، خواب را بهبود می ‌بخشد، و خطر مشکلات سلامتی که می‌ تواند باعث مغز ابری شوند را کاهش می ‌دهد.

هدف ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی متوسط در هفته است. یک مطالعه نشان داد که ۱۰ دقیقه پیاده روی از شدت کم تا متوسط باعث تقویت حافظه، توجه و زمان واکنش زنان نسبت به دوز ۵۰ میلی گرم کافئین می شود.

  1. پروتیین بیشتری بخورید

از وعده‌ های غذایی و میان وعده های سنگین کربوهیدرات برای مقابله با سقوط انرژی اجتناب کنید؛ آنها می توانند فعالیت هشدار دهنده نورون ها را در مغز متوقف کنند. مواد غذایی با پروتئین بالا که حاوی اسید آمینه است، را انتخاب کنید. اسید آمینه این نورون ها را تحریک می کند. مصرف آب به اندازه کافی نیز، جریان خون را به مغز حفظ می کند. یک چرت ۱۰ تا ۲۰ دقیقه ای می تواند تارهای شناختی مغز را روشن تر کند.

همچنین بخوانید: برای تقویت مغز چه بخوریم؟
  1. عصاره رزماری را استنشاق کنید

مطالعات مقدماتی حاکی از آن است که عطر روغن ضروری رزماری باعث افزایش کارآیی در وظایف ریاضی ذهنی می ‌شود.

دکتر Rosand می ‌گوید: “من برای درمان‌ های خانگی ارزش زیادی قائل هستم و مردم را تشویق می ‌کنم تا زمانی که شواهدی مبنی بر آسیب بر شخص وجود ندارد، آن‌ ها را امتحان کنند.”

چه زمانی در مورد مه مغزی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر مه مغزی ناگهان خودش را نشان دهد و یا در زندگی روزمره تان اختلال ایجاد کند، بدتر از موارد معمول است و باید به پزشک مراجعه کنید. شما می توانید یک آزمایش خون را انجام دهید که در آن دیابت، عدم تعادل هورمونی و کمبود مواد مغذی در آن نمایش داده می شود.

اگر فکر می ‌کنید که دارو مغز شما را مه‌ آلود می‌ کند، ممکن است پزشک شما دوز دارو را تنظیم کرده یا یک داروی جایگزین برای آن تجویز کند.

مه مغزی چیست؟

مجله سلامت

چگونه تعادل جسمی داشته باشیم؟

تقویت تعادل بدن

تقویت تعادل بدن

در حقیقت زوال و عدم تعادل هر ساله زنان بیشتری را نسبت به سرطان سینه از پای درمی آورد. با افزایش سن و مسن تر شدن، عدم تعادل یکی از جدی ترین مشکلات پزشکی است که افراد با آن مواجه می شوند.

در واقع، تعادل یک مهارت حیاتی برای بقاست، اما این نیز نابود شدنی است. ماهیچه هایی که ما از آن برای ایستادن استفاده می کنیم، به تدریج پس از ۳۰ ضربه، بله فقط ۳۰ ضربه، ضعیف و ضعیف تر می شوند. طول گام ‌های ما کوتاه می شود و سرعت گام‌ هایمان کاهش می ‌یابد. حتی یائسگی می تواند قدم های ما را سست و لرزان کند.

Lynn Millar، PhD، استاد درمان فیزیوتراپی در دانشگاه ایالتی وینستون می گوید: “با این حال پیر شدن تنها دلیلی نیست که مردم حس ثبات و تعادل خود را از دست می ‌دهند. اگر فعال باشید می‌ توانید تعادل تان را حفظ کنید.”

اینکه چگونه تعادلمان را در میانسالی حفظ کنیم، می تواند ما را از آنچه پیش رویمان است، محافظت کند: هر ساله از هر سه بزرگسال، یک نفر در معرض زوال و سقوط جدی قرار دارد.

اجتناب از سقوط به معنای زندگی طولانی تر است: حدود ۲۰ درصد زنان مبتلا به شکستگی مفصل ران به طور دائم از کار افتاده و ۲۰ درصد دیگر در طی یک سال از بین می روند. در واقع، مشکلات سلامتی مرتبط با شکستگی ران، بیشتر از سرطان سینه هر ساله باعث مرگ زنان می شود.

اما یک حس ارتقا یافته ثبات تنها به حفاظت از شما در آینده کمک نمی‌ کند. فابیو کامانا، مربی آکادمی ملی پزشکی ورزشی، می‌ گوید: تعادل بهتر فواید سلامتی ضروری نیز دارد، تحرک بهتر، آسیب ‌های کم ‌تر، ظرفیت بیشتر برای فشار بیشتر در طول تمرینات ورزشی – که آمادگی کلی را افزایش می ‌دهد، از جمله این فواید است.

مشکل این است که مردم اغلب از اینکه هماهنگی و تناسب آن ‌ها در حال لغزش است، آگاه نیستند. این در حالی است که نشانه هایی از این ناهنجاری مانند دست نویسی ضعیف و یا صدا دادن زانو و ساق پا به مرور آشکار می شود. حتی افراد چابک نیز باید برای افزایش تعادل مرتبط با سن، کار کنند.

Edward Laskowski مدرس مرکز پزشکی ورزشی در روچستر می گوید: “تعادل یک سیستم جداگانه است، درست مانند قدرت یا انعطاف ‌پذیری! اگر آن را به چالش بکشید و آن را به مبارزه بطلبید، می ‌توانید آن را بهبود بخشید.”

در اینجا به هشت استراتژی برای کمک به تقویت ماهیچه‌ های مرکزی و پایینی بدن وجود دارد که شما را روی پاهای خود ثابت نگه می‌ دارند و به حفظ تعادل شما کمک می کنند، می پردازیم. با ما همراه باشید.

  1. روی یک پا بایستید

Laskowski پیشنهاد می ‌کند: سعی کنید این کار را زمانی انجام دهید که در حال شستن ظروف هستید. هنگامی که شما بتوانید این حالت را به مدت ۳۰ ثانیه با هر کدام از پاهایتان انجام دهید، روی سطحی مانند بالشت مبل که پایداری کمتری دارد آن را امتحان کنید. برای افزایش چالش، این کار را با چشم ‌های بسته انجام دهید.

  1. بر روی یک تخته در حال حرکت تعادلتان را حفظ کنید.

این یکی از معدود ابزار ورزشی است که برای به چالش کشیدن تعادل شما طراحی شده است. شرکت کنندگان در یک مطالعه، با سه جلسه آموزشی در هفته و انجام این ورزش به مدت ۶ دقیقه، تعادلشان را بهبود بخشیدند. نحوه انجام این کار به این صورت است: روی یک تخته بایستید، پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید و محکم و پرقدرت به مدت یک دقیقه در هر بار، جلو و عقب بروید. (در صورت نیاز، برای کمک از یک صندلی استفاده کنید)

بدون ایستادن تا ۲ دقیقه کار کنید. Millar می‌گوید: “به روتین روزانه تان یک چیز جدید تزریق کنید، چیزهای جدید را امتحان کنید و تعادل و سلامت کلی تان را بهبود بخشید.”

  1. از یک کلاس تای چی استفاده کنید

مطالعه‌ ای بر روی تمرین کنندگان تای چی در اواسط دهه ۶۰ نشان داد که بر پایه شاخص های پایداری، بیشترین امتیاز را در حدود ۹۰ درصد از استانداردهای تناسب اندام آمریکایی کسب کرد.

علاوه بر این، بررسی ۱۸ آزمایش شامل نزدیک به ۴۰۰۰ شرکت ‌کننده دریافت که افرادی که در تای چی شرکت کرده بودند نسبت به کسانی که در برنامه ‌های کششی شرکت کرده یا تغییر سبک زندگی را انجام داده اند، کمتر دچار از دست دادن تعادل و زوال شده اند.

یوگا نیز کارساز است: طبق تحقیقات دانشگاه تمپل، زنان ۶۵ ساله و بالاتر، که به مدت ۹ هفته در کلاس های یوگا شرکت کرده بودند، انعطاف ‌پذیری قوزک پایشان را افزایش داده و اعتماد به نفس بیشتری را در راه رفتن نشان دادند.

این بخش آخر مهم است، جینسپو سونگ، پژوهشگر ارشد، می گوید: “از آن جایی که مردم از ، از دست دادن تعادلشان می ترسند، تمایل کمتری برای به چالش کشیدن خود دارند.”

این ترس فقط افراد سالخورده را تهدید نمی کند: یک مطالعه دانشگاه هوارد نشان داد که در میان کسانی که ۶۵ ساله و بالاتر هستند، ۲۲ درصد از آنها از زوال و از دست دادن تعادلشان می ترسند.

همچنین بخوانید: تای چی چیست؟
  1. پاشنه به پنجه راه بروید

۲۰ قدم به جلو، به صورت پاشنه به پنجه قدم بردارید. سپس با پنجه به پاشنه، در یک خط مستقیم به عقب برگردید.

  1. حرکت اسکات را تمرین کنید

کامانا معتقد است که داشتن پاهای قوی و محکم به جلوگیری از زوال و از دست رفتن تعادل، کمک می کند.

برای انجام اسکات، با یک اسکات ساده شروع کنید: پاها را به اندازه عرض باسن باز کنید، زانو و مفصل ران را خم کنید، به آرامی خود را پایین بکشید، انگار که روی یک صندلی پشت سرتان نشسته‌ اید. لگن را به سمت عقب ببرید تا ران ها موازی با زمین قرار بگیرند. زمانی که ران به موازات زمین قرار گرفت توقف کنید.

این حرکت را به صورت ۳ مجموعه ۱۰ تایی انجام دهید، پس از هر مجموعه یک دقیقه وقفه ایجاد کنید.

  1. نیرو و زور را تمرین کنید

بلند شدن از روی صندلی قدرت ماهیچه را می گیرد، اما برای انجام سریع تر آن، نیروی ماهیچه گرفته می شود. کامانا می گوید: “این نیرو – توانایی ایستادن پاهایتان در جای مناسب در یک نانو ثانیه – در جلوگیری از عدم تعادل و سقوط مهم است.”

ما نیروی عضلات را سریع‌ تر از قدرت آن از دست می ‌دهیم، و بر طبق تحقیقات جدید، در زنان مسن‌ تر زمان بیشتری طول می‌کشد تا این نیرو بازگردد.

این حرکت را امتحان کنید: به جای اینکه با احتیاط از روی یک صندلی بلند شوید، این بار با شدت از جایتان بجهید، پس از اینکه این کار را انجام دهید به شدت نیاز دارید چند قدم به جلو بردارید. (شما می توانید از بازوهایتان برای افزایش نیرو استفاده کنید)

کامانا می گوید: “شدت این اقدام باعث ایجاد قدرت می شود.” حرکات ماهیچه جانبی و عقب به جلو همان تاثیر را دارند، مانند زمانی که تنیس یا بسکتبال بازی می‌ کنید.

  1. باله را تمرین کنید

هنگامی که محققان حرکات عضلانی گروهی از رقاصان حرفه‌ ای باله را نسبت به افرادی که تمرین باله یا ژیمناستیک نداشتند اندازه گیری کردند، متوجه شدند که رقصنده‌ های باله با دقت و ظرافت بیشتری حرکت کرده‌ اند. خیلی تعجب‌آور نیست، درست است؟ آنچه برای محققان شگفت ‌انگیز بود، این بود که رقصندگان باله نسبت به دیگران تعادل بهتری داشتند.

رقصندگان نسبت به دیگران از گروه‌ های ماهیچه ‌ای بیشتری استفاده می ‌کردند، حتی زمانی که بر روی زمین صاف راه می رفتند. این نشان می ‌دهد که تمرین رقص توانایی سیستم عصبی شما را برای هماهنگ کردن گروه های ماهیچه‌ ای تقویت می ‌کند تا بتوانید تعادل خود را حفظ کنید.

  1. استراحت شبانه خوبی داشته باشید

در طول شب بیشتر از ۷ ساعت بخوابید. محرومیت از خواب زمان واکنش را کاهش می ‌دهد و یک مطالعه در مرکز پزشکی کالیفرنیا نشان می دهد که این مورد به طور مستقیم به عدم تعادل یا سقوط مرتبط است.

محققان تقریبا ۳۰۰۰ زن مسن‌ را مورد بررسی قرار دادند و دریافتند که آن ‌هایی که هرشب معمولا بین ۵ تا ۷ ساعت می ‌خوابیدند نسبت به کسانی که بیشتر می ‌خوابیدند، ۴۰ درصد بیشتر در معرض سقوط و یا عدم حفظ تعادل قرار داشتند.

تعادل خود را امتحان کنید

این سه حرکت را امتحان کنید تا ببینید چقدر خوب می ‌توانید تعادل تان را حفظ کنید.

حرکت ۱: روی هر دو پا:

روی هر دو پا بایستید، پاها را به هم بچسبانید، به طوری که قوزک پاهایتان همدیگر را لمس کنند. سپس دست به سینه بایستید و چشم هایتان را ببندید، آیا کسی هست که برایتان زمان بگیرد؟ شما باید بتوانید ۶۰ ثانیه بدون اینکه پاهایتان تکان دهید، بایستید. سپس یک پا را مستقیما در جلوی دیگری قرار دهید و چشم ‌هایتان را ببندید. شما باید بتوانید حداقل ۳۸ ثانیه در هر دو طرف بایستید.

حرکت ۲: روی یک پا:

روی یک پا بایستید و زانوی دیگر را به طوریکه تمام وزنتان روی یک پا باشد، خم کنید. ترجیحا در کنار دیوار و یا تکیه گاه بایستید تا اگر تعادلتان بر هم خورد، زمین نخورید. با چشم بسته این حرکت را تکرار کنید. افراد با سن کمتر از ۶۰ سال معمولا در حدود ۲۹ ثانیه با چشمان باز و ۲۱ ثانیه با چشمان بسته توانستند این حرکت را انجام داده و تمرکز کنند. افراد ۶۱ ساله و بزرگ‌ تر رکورد ۲۲ ثانیه با چشم باز، ۱۰ ثانیه با چشم بسته را ثبت کردند.

حرکت ۳:

در حالیکه دستانتان را به کمر گرفته اید روی یک پا بایستید و پای دیگرتان را روی زانوی پای ایستاده قرار دهید. حال روی پنجه پا بایستید. شما باید بتوانید این کار را به مدت ۲۵ثانیه انجام دهید.

چگونه تعادل جسمی داشته باشیم؟

مجله سلامت

بهترین درمان های طبیعی پیری

داروخانه ها سرشار از محصولاتی است که ادعا می ‌کنند بیماری های مرتبط با پیری را حل می‌ کنند اما بهترین روش‌ استفاده از محصولات طبیعی است. در ادامه به بررسی درمان های طبیعی کاهش علایم پیری می پردازیم. با ما همراه باشید.

درمان طبیعی پیری

  1. آب

با توجه به اینکه تقریبا ۶۰ درصد از بدن ما را آب تشکیل می ‌دهد، منطقی به نظر می ‌رسد که نوشیدن آب کافی امید به زندگی را در زندگی ما بهبود بخشد. دکتر باربارا جوی جونز می گوید: “مصرف آب کافی به هیدراته ماندن بدن کمک می کند و بدن را مرطوب نگه می دارد، به بدن برای حمل مواد غذایی و رساندن آن ها به سلول ها کمک می کند و مواد زاید را به خوبی از بدن دفع می کند.”

علاوه بر مواد ذکر شده آب کمک می کند تا پوستمان را مانند یک انگور تازه در برابر یک کشمش خشک شده حفظ کنیم برخی از برندهای آب معدنی حتی منیزیم، کلسیم و فسفات را نیز ارائه می دهند.

  1. پروبیوتیک ها

Josh Axe بنیانگذار تغذیه باستان توضیح می دهد: “در داخل روده شما یک جامعه متشکل از تریلیون ها سلول باکتریایی است که نقش اصلی را در هر جنبه از سلامت ایفا می ‌کنند.”

یک مطالعه در مجله داروهای پوستی گزارش می دهد که پروبیوتیک ها تاثیرات ضد پیری دارند و می ‌توانند استرس اکسیداتیو را کاهش دهند، عملکرد حصار پوست را بهبود بخشند، آسیب آفتاب را کاهش دهند و موها را سالم و قوی نگه دارند.

او توصیه می کند که مکمل پروبیوتیک را به عنوان یک روش آسان و یکپارچه برای افزایش باکتری های مفید در روده خود و حمایت از سلامت بهتر مصرف کنید.

همچنین بخوانید: خواص پروبیوتیک
  1. پپتیدهای کلاژن

احتمالا متوجه شده ‌اید که کلاژن یک جز تشکیل ‌دهنده محصولات مراقبت از پوست است، اما همچنین به طور طبیعی در مفاصل، استخوان‌ ها، ماهیچه‌ ها و تاندون ‌های بدن ما نیز یافت می ‌شود.

دکتر Axe توضیح می ‌دهد: “وقتی که شما مسن‌ تر شوید، تولید کلاژن به تدریج کاهش پیدا می‌کند و منجر به علائمی نظیر چین و چروک، پوست شل، و ضعف در التیام زخم‌ ها می‌ شود. “

“استفاده از یک مکمل کلاژن، یک روش عالی برای افزایش ذخیره کلاژن در بدن و کند شدن روند پیری است. علاوه بر این نشان ‌داده شده ‌که کلاژن می تواند درد مفاصل را کمتر کند و الاستیسیته پوست را افزایش می دهد.

  1. زردچوبه

این ادویه طلایی باستانی دارای مزایای ضد پیری، خواص ضدالتهابی و آنتی اکسیدانی بسیاری است.

دکتر دیوید فریدمن، متخصص تغذیه و متخصص عصب ‌شناسی بالینی می ‌گوید: “عنصر فعال زردچوبه، ترکیبی به نام کورکومین، برای جلوگیری از کاهش شناختی شناخته شده است”

به عبارت دیگر، اگر می‌ خواهید در طول ده‌ ها سال ذهنی تیز داشته باشید، از زردچوبه استفاده کنید.

اما این همه چیز نیست؛ دکتر فریدمن خاطر نشان می کند: مطالعات همچنین نشان می دهد که زردچوبه در از بین بردن بسیاری از بیماری های مزمن مرتبط با پیری مانند بیماری های قلبی، آلزایمر، دیابت و سرطان مفید است. این چیزی است که وقتی زردچوبه بیشتری می خورید اتفاق می افتد.

همچنین بخوانید: خواص زردچوبه
  1. ویتامین دی

Olivia Rose، یک پزشک متخصص در تورنتو، کانادا توضیح می ‌دهد که اگر شما به اندازه کافی در معرض نور خورشید قرار نمی گیرید، این می‌ تواند به این معنی باشد که شما ویتامین D را که در واقع هورمونی است که نقش کلیدی در تمام سیستم‌ های بدن ایفا می ‌کند، به خوبی سنتز نمی کنید.

“برای پیشگیری و درمان بیماری های قلبی، پوکی استخوان، درد و ضعف عضلانی، درد مفاصل، مسائل حافظه، پیشگیری از سرماخوردگی و آنفولانزا، پیشگیری از سرطان و …، سطوح مطلوب ویتامین D در خون باید حدود nmol/L120 باشد.

او می گوید: ” بزرگسالان مسن ویتامین D را کمتر از افراد جوان تر دریافت می کنند، بنابراین مصرف مکمل های ویتامین دی بسیار مهم است.”

  1. روغن نارگیل

فواید روغن نارگیل توجه زیادی را به خود جلب کرده‌ است، این یک ماده مغذی فوق العاده است و مردم سراسر جهان از آن به عنوان درمان طبیعی برای هزاران بیماری استفاده می‌ کنند.

Dr. Axe توضیح می دهد که تحقیقاتی برای اثرات روغن نارگیل بر سلامت مغز انجام شده است؛ او می گوید برخی مطالعات نشان می دهد که این روغن می تواند عملکرد شناختی را در افراد مبتلا به بیماری آلزایمر بهبود بخشد.

نه تنها این بررسی، بلکه سایر آزمایش ‌های حیوانی نیز نشان داده اند که آنتی ‌اکسیدان موجود در روغن نارگیل می ‌تواند به کاهش علائم آرتروز، جلوگیری از آسیب استخوان، و کاهش استرس اکسیداتیو کمک کند.

  1. اسیدهای چرب امگا ۳

این چربی مفید برای سلامت خوب با لیستی از مزایا مثل بهبود چشم، مغز، سلامت قلب و مبارزه افسردگی و اضطراب ضروری است.

دکتر Axe توضیح می ‌دهد: “افزایش مصرف اسیدهای چرب امگا ۳، به طور ایده‌آل با استفاده از روغن ماهی می ‌تواند به کاهش خطر بیماری‌ های مختلف، از جمله بیماری‌ های قلبی، زوال عقل و دژنراسیون ماکولا مربوط به سن کمک کند.”

“علاوه بر این، برخی تحقیقات نشان می ‌دهند که اسیدهای چرب امگا ۳ نیز می توانند به کاهش درد مفاصل مربوط به التهاب کمک کنند و جذب کلسیم را برای به حداکثر رساندن مقاومت استخوان افزایش دهند.”

  1. چای سبز

قرن‌ هاست طبیبان سنتی این نوشیدنی را به عنوان تقویت ‌کننده عمر طولانی تحسین می کنند. در حقیقت، مطالعه ‌ای که در رشته تاریخ اپیدمیولوژی منتشر شد نشان داد که افرادی که چای سبز را به طور منظم مصرف می‌ کنند در معرض خطر کمتر ابتلا به بیماری ‌های قلبی و مرگ زودرس قرار دارند.

علاوه بر این، چای سبز دارای مزایای تقویت مغز است و به نظر می رسد حافظه و توجه را افزایش می دهد. هدف قرار دان نوشیدن یک تا دو فنجان چای سبز در روز، به جای قهوه ایده ای عالی است.

همچنین بخوانید: چگونه جلوی پیری را بگیریم؟
  1. شکلات تلخ

شاید جذاب ترین درمان طبیعی ضد پیری، شکلات تلخ باشد. شکلات تلخ با توجه به محتوای آنتی اکسیدانی غنی خود می تواند شما را جوان حفظ کند. یک مطالعه از مجله بریتیش کلینیک فارماکولوژی نشان داد آنتی اکسیدان های موجود در شکلات تلخ (عمدتا فلاونوئیدها) در برابر کاهش شناختی مرتبط با سن از مغز محافظت می کنند.

علاوه بر این، دکتر فریدمن خاطرنشان می کند که خوردن منظم شکلات تلخ می تواند با کاهش چین و چروک صورت، محافظت در برابر آفتاب و بهبود کشش پوست تاثیرات مثبت روی پوست داشته باشد.

  1. بلوبری

این توت های گرد و خوش مزه بیش از اندازه لذیذ هستند. آنها همچنین حاوی آنتی اکسیدان های ضد انسداد که آنتوسیانین نامیده می شود، هستند. تحقیقات نشان می دهد که این آنتی اکسیدان ها دارای اثرات ضد التهابی قوی هستند.

دکتر فریدمن می گوید: علاوه بر این، بلوبری باعث افزایش سیگنالینگ مغز می شود که حافظه را بهبود می بخشد و به تعادل سطوح گلوکز که ممکن است با تخریب عصبی مرتبط با بیماری آلزایمر مقابله کند، کمک می‌ کند.”

بهترین درمان های طبیعی پیری

مجله سلامت

چگونه به افرادی که PTSD دارند کمک کنیم؟

اختلال استرس پس از سانحه، اختلال استرس بعد از حادثه، اختلال استرس پس از آسیب های روانی، اختلال استرس بعد از تروما عباراتی است که برای توصیف شرایطی با عنوان post-traumatic stress disorder (PTSD) مورد استفاده قرار می گیرد.

زمانی که فردی از خانواده یا دوست تان با چنین شرایطی روبرو می شود می تواند برای شما و خودش موقعیت بسیار دشوار و البته خسته کننده ای باشد. تغییری که این فرد تجربه می کند می تواند نگران کننده یا حتی ترسناک باشد.

در این شرایط احتمال دارد در مورد اتفاقاتی که برای خانواده شما و روابط تان رخ می دهد عصبانی باشید یا به خاطر دوری از این فرد دچار اسیب روحی و روانی گردید. اما نکته مهمی که باید بدانید این است که شما می توانید نقش مهمی در کمک به این افراد ایفا کنید.

حمایت و پشتیبانی شما می تواند تفاوت زیادی در موقعیت او ایجاد کند و به ریکاوری سریع ترش کمک نماید. با کمک شما، فردی که PTSD را تجربه می کند می تواند به شرایط موجود غلبه کند و راحت تر به زندگی عادیش باز گردد.

کمک به افرادی که از اختلال استرس پس از حادثه رنج میبرند

زندگی کردن با فردی که PTSD دارد:

PTSD می تواند نقش زیادی بر روی رابطه افراد داشته باشد. معمولا در این شرایط درک رفتار افراد بسیار دشوار است. شاید از خودتان بپرسید چرا این فرد دیگر مثل گذشته مهربان نیست و بیشتر از قبل حساس شده است. در این شرایط احساس خواهید کرد که بر روی لبه پرتگاه راه می روید یا با فردی زندگی می کنید که اصلا او را نمی شناسید و برایتان غریبه است.

در چنین شرایطی مجبور خواهید بود بیشتر از قبل کارهای خانه را انجام دهید، از او مراقبت کنید یا حتی با رفتارهای خشمگینانه و مختل کننده او دست و پنجه نرم نمایید.

نشانه های PTSD می تواند به از دست رفتن شغل، سوء مصرف مواد و سایر مشکلات بیانجامد. چنین شرایطی بر روی کل خانواده اثر می گذارد و می تواند تجربه دردناکی برای افراد ایجاد کند. اگرچه مدیریت این نشانه ها توسط خود فرد همیشه دشوار نیست اما باید به خاطر داشته باشید که چنین فردی همیشه هم نمی تواند کنترلی بر روی رفتارهایش داشته باشد.

فردی که دوستش دارید و برایتان عزیز است حالا دچار مشکل شده و سیستم عصبی اش در حالت هشدار مداوم قرار دارد. همین امر باعث می شود این فرد به طور مداوم احساس آسیب پذیری و نا امن بودن داشته باشد. چنین موقعیتی می تواند به عصبانیت، تحریک پذیری، افسردگی، عدم اعتماد و سایر نشانه های PTSD منجر شود و او را از مسیر عادی زندگیش باز دارد. با حمایت درست از طرف خانواده و دوستان، سیستم عصبی این فرد می تواند به شرایط عادی بازگردد.

۶ راه کمک به فردی که PTSD دارد:

  1. حمایت اجتماعی برایش فراهم کنید.

افرادی که با چنین شرایطی دست و پنجه نرم می کنند ممکن است از طرف دوستان یا اعضای خانواده طرد شوند. با اینکه باید به محدودیت ها و مرزهای شخصی افراد احترام بگذارید اما مهربانی و حمایت شما به فردی که با اختلال استرس پس از حادثه دست و پنجه نرم می کند کمک می کند با احساساتش مبارزه کند.

اگر بتوانید حمایت کافی از او داشته باشید به او کمک خواهید کرد بر احساساتی همچون تنهایی، بدون یار و همراه بودن، ناراحتی و نا امیدی غلبه کند.

بیشتر متخصصان بر این باورند که حمایت چهره به چهره از طرف دیگران مهم ترین فاکتور برای ریکاوری این افراد است. اینکه بدانید چگونه می توانید عشق و حمایت خود را برای این فرد بروز دهید همیشه اسان نیست.

شما نمی توانید او را مجبور کنید بهتر شود اما می توانید نقش مهمی در فرایند درمانش ایفا کنید. اینکار امکان پذیر نخواهد بود مگر اینکه با او وقت صرف کنید و کنارش باشید.

او را مجبور به حرف زدن نکنید. افرادی که با اختلال استرس پس از سانحه دست و پنجه نرم می کنند ممکن است نتوانند در مورد تجربیات بدشان صحبت کنند. برای برخی از افراد صحبت کردن در مورد تجربیات بد گذشته، شرایط را بدتر می کند. در این شرایط بهتر است به او بفهمانید همیشه گوش شنوایش هستید و به حرف هایش گوش می دهید.

این فرد زمانی احساس راحتی خواهد داشت که توسط شما پذیرفته شود. این موضوع الزاما به معنای صحبت کردن نیست.

با کسی که دوستش دارید کارهای نرمال و همیشگی تان را انجام دهید. این کارها همان مواردی هستند که هیچ ارتباطی به تجربیات بد افراد ندارند. او را تشویق کنید در ورزش های سرگرم کننده شرکت کند، به دنبال دوستانش برود، سرگرمی که برایش لذت بخش است را انجام دهد. با هم در کلاس های ورزشی ثبت نام کنید، با هم برقصید یا در کنار هم به بیرون از منزل بروید و در رستوران غذا بخورید.

اجازه دهید این فرد خودش تصمیم بگیرد. لازم نیست به او بگویید چه کاری باید انجام دهد و چه کاری نباید انجام دهد. افرادی که با اختلال استرس پس از سانحه دست و پنجه نرم می کنند اگرچه در شرایط دشواری گیر افتاده اند اما می دانند چه چیزی آن ها را آرام می کند و حس امنیت بهشان می بخشد. پس اجازه دهید سرنخ ماجرا دست خودشان باشد. شما باید حمایتش کنید و کنارش باشید.

استرس خودتان را هم مدیریت کنید. هر چقدر شما در این شرایط آرام تر و متمرکزتر باشید بهتر می توانید به فرد بیمار کمک کنید.

صبور باشید. فرایند ریکاوری از این شرایط به زمان نیاز دارد و در برگیرنده مراحل مختلفی است. پس باید در این شرایط مثبت اندیش باشید و تا جایی که می توانید از فرد مدنظر حمایت کنید.

اطلاعاتی در مورد PTSD به دست آورید. هر چقدر اطلاعاتتان در مورد نشانه ها، اثرات و گزینه های درمانی بیشتر باشد بهتر می توانید از او حمایت کنید. باید بدانید او فعلا در چه شرایطی قرار دارد و از منظر او به موقعیت نگاه کنید.

انتظار احساسات مختلف را داشته باشید. زمانی که فرد در یک بحران روحی و عاطفی قرار می گیرد ممکن است ترکیبی از احساسات مختلف را تجربه نماید. شما به عنوان فردی که می خواهید به بیمار کمک کنید باید این احساسات را بپذیرید و انتظارش را داشته باشید. اگر این فرد احساس منفی نسبت به خانواده اش دارد بدین معنی نیست که دوستشان ندارد. او تنها در شرایط استرس زایی قرار گرفته و باید از آن رها شود.

  1. گوش شنوای خوبی برایش باشید

همانطور که قبلا هم بیان کردیم نباید فردی که با PTSD دست و پنجه نرم می کند را به صحبت کردن وادار کنید. با اینحال اگر خودش تصمیم به حرف زدن گرفت، سعی کنید بدون قضاوت کردن یا پیش داوری به حرف هایش گوش کنید. به او بگویید که به حرف هایش علاقه دارید و برایتان مهم است او چه می گوید.

نگرانی در مورد نصحیت کردن نداشته باشید. همین فعالیت گوش دادن بهترین گزینه برای کمک به این فرد است. فقط گوش کنید و گوش شنوای خوبی برایش باشید.

فردی که با اختلال استرس پس از تروما دست و پنجه نرم می کند ممکن است دوست داشته باشد بارها و بارها در مورد رویداد ناراحت کننده اش حرف بزند. این بخشی از فرایند درمانی است. پس سعی نکنید او را از بیان این حرف ها منصرف کنید.

شاید شنیدن این حرف ها برایتان بسیار دشوار باشد اما به احساسات و واکنش های او احترام بگذارید. اگر قضاوت کنید یا با احساساتش مخالفت نمایید او دیگر با شما صحبت نخواهد کرد.

نکات ارتباطی که باید از آن ها پرهیز کنید:

  • سعی نکنید پاسخ های ساده ای به او بدهید یا اینکه بگویید همه چیز خوب است و هیچ مشکلی وجود ندارد.
  • او را از صحبت کردن در مورد ترس ها و نگرانی هایش باز ندارید.
  • نصیحت غیر منطقی و غیر حرفه ای نداشته باشید. به او نگویید چه کاری باید انجام دهد.
  • همه مشکلات پیش آمده را گردن او نیندازید. او مقصر به وجود آمدن چنین شرایطی نیست.
  • تجربه وحشتناک او را کوچک، غیر معتبر یا نادرست ندانید. سعی نکنید این تجربه را انکار کنید.
  • او را تهدید نکنید و تقاضای نادرست از او نداشته باشید.
  • کاری نکنید احساس ضعف و ناتوانی داشته باشد و فکر کند نمی تواند از پس چنین شرایطی بر بیاید.
  • نگویید که خوش شانس بوده و بدتر از این برایش اتفاق نیفتاده است.
  • از تجربیات و احساسات شخصی خود صحبتی نکنید.

چگونه به فردی که ptsd دارد کمک کنیم

  1. اعتماد و امنیت را دوباره برایش بسازید

تروما یا اتفاقات وحشتناک می تواند دید افراد به دنیا را تغییر دهد و او را در موقعیت ترسناک و خطرناکی قرار دهد. چنین شرایطی به توانایی فرد برای اعتماد به سایرین و حتی اعتماد به خودش لطمه می زند. هر کاری که می توانید انجام دهید تا او دوباره حس امنیت و اعتماد را به دست آورد. تعهد خودتان به رابطه را نشان دهید. اجازه دهید بداند کنارش هستید و همیشه حمایتش می کنید.

برنامه های روتینی ایجاد کنید: برنامه های زمانبندی قابل پیش بینی و سازمان بندی شده به او کمک می کند حس پایداری و امنیت را دوباره به دست اورد. ایجاد برنامه های روتین می تواند به معنای کمک در خرید خانه یا انجام دادن کارهای خانه باشد. شما می توانید زمان های منظمی برای خوردن وعده های غذایی ایجاد کنید یا در سایر موقعیت ها کنارش باشید.

تا جایی که می توانید استرس را در منزل کمتر کنید: مطمئن شوید که او موقعیت امن و راحتی در منزل دارد و احساس آرامش می کند.

در مورد آینده صحبت کنید و برنامه ریزی نمایید: اینکار به افرادی که PTSD دارند کمک می کند دید بهتری نسبت به اینده داشته باشند.

به قول هایی که می دهید وفا کنید: برای اینکه بتوانید حس اعتماد را در این فرد ایجاد کنید باید قابل اعتماد باشید. اگر قولی به او می دهید به این قول وفادار بمانید و در راهتان ثابت قدم باشید.

نقاط قوت او را برجسته تر نمایید: به او بگویید که باورش دارید و می دانید او می تواند از چنین شرایط استرس زایی عبور کند. به همه موفقیت ها، دستاوردها و نقاط مثبتی که دارد اشاره کنید.

او را تشویق کنید به یک گروه حمایتی ملحق شود: قرار گرفتن در جمعی که همه شان احساس یکسان و مشابهی دارند به فرد مبتلا به اختلال استرس پس از حادثه کمک می کند کمتر احساس تنهایی و اسیب پذیری نماید.

  1. محرک ها را مدیریت کنید و بشناسید

محرک هر چیزی می تواند باشد. فرد، موقعیت، اشیا یا مکان خاص می تواند یادآور تجربه وحشتناکی باشد که او در آن قرار گرفته بود. چنین شرایطی باعث بروز نشانه های PTSD می شود و خاطرات بد گذشته را دوباره به یاد فرد می اندازد.

گاهی از اوقات محرک ها کاملا واضح و روشن هستند. به عنوان مثال دیدن یک سرباز نظامی می تواند او را به یاد عزیزانش بیندازد که در جنگ از دست داده است. با اینحال همه محرک ها ممکن است واضح و روشن نباشند.

برای شناسایی برخی از این محرک ها باید زمان کافی اختصاص دهید. مثلا آهنگی که به هنگام بروز رویداد پخش شده می تواند یک محرک مهم برای او باشد. محرک ها همیشه خارجی نیستند. احساسات داخلی وحس ها هم می توانند نشانه های PTSD را تحریک نمایند.

محرک های ptsd

محرک های خارجی رایج برای اختلال استرس پس از حادثه:

  • مناظر، صداها یا بوهایی که به تروما مرتبط هستند.
  • افراد، موقعیت ها یا چیزهایی که باعث فراخوانی خاطره تروما می شوند.
  • تاریخ ها یا زمان هاص خاص همچون سالگردها یا موقعیت های خاص روز.
  • طبیعت (مثلا نوع خاصی از آب و هوا یا فصل).
  • مکالمه ها یا پوشش های خبری در مورد تروما یا اخبار منفی در مورد رویدادها.
  • موقعیتی که باعث ایجاد حس گیر افتادن در فرد می شود (گیر کردن در ترافیک، مطب پزشک یا جاهای شلوغ).
  • روابط، خانواده، مدرسه، محل کار، فشار مالی یا بحث ها.
  • مراسم تدفین، بیمارستان، درمان های پزشکی.

محرک های داخلی رایج برای PTSD:

  • ناراحتی فیزیکی همچون گرسنگی، تشنگی، خستگی، بیماری و نا امیدی جنسی
  • هر حسی که نشان دهنده و یادآوری کننده تروماست مثلا درد، زخم قدیمی یا اسیب های مشابه
  • احساسات قوی به خصوص احساس درماندگی، خارج از کنترل بودن یا گیر افتادن در شرایط خاص
  • احساسات مربوط به اعضای خانواده. این فرد ممکن است همزمان نسبت به عزیزانش حس دوست داشتن، اسیب پذیری و خشم را داشته باشد.

صحبت با فرد در مورد محرک های PTSD:

از او بپرسید در گذشته برای مدیریت محرک ها از چه چیزی استفاده کرده است. اینکار به شما می کند بهترین روش برای مدیریت نشانه ها و محرک ها را بیابید. در چنین شرایطی می توانید یک برنامه خاص برای پاسخ دادن به محرک ها را در آینده ترتیب دهید.

به همراه او در مورد کارهایی که باید به هنگام بروز کابوس شبانه، یاد آوری رویداد تلخ یا حمله پانیک باید انجام دهید صحبت کنید. داشتن یک برنامه از قبل به شما کمک می کند از وحشت او بکاهید.

چگونه می توان به فردی که یاد خاطرات تلخش افتاده یا حمله پانیک را تجربه کرده کمک کرد؟

در طول فلش بک، افراد اغلب احساس جدا شدن دارند. مثلا احساس می کنند دیگر به بدنشان تعلق ندارند. هر چیزی که به فروکش شدن این احساس منجر شود بسیار کمک کننده خواهد بود.

  • به او بگویید که این تنها یک فلش بک یا یادآوری از لحظات سخت گذشته است و واقعیت ندارد. بگویید دیگر قرار نیست شرایط گذشته را دوباره تجربه کند.
  • به او کمک کنید به اطرافش توجه کند. مثلا از او بخواهید به اطراف اتاق نگاهی بیندازید و چیزهایی که می بیند را با صدای بلند توصیف کند.
  • او را تشویق کنید تنفس عمیق و آرام بکشد. اینکار به کاهش احساسات منفی کمک می کند.
  • از حرکات ناگهانی یا هر چیزی که باعث ترسش شود خودداری کنید.
  • قبل از لمس کردنش او را آگاه کنید. لمس کردن این فرد یا قرار دادن بازو در اطراف فرد می تواند حس گیر افتادن را در او ایجاد کند. پس اینکار را انجام ندهید.
  1. خشم و هیجان زدگی اش را مدیریت کنید

اختلال استرس پس از حادثه می تواند مدیریت احساس افراد را دشوار سازد. اگر فردی در خانواده تان با چنین شرایطی روبروست، ممکن است با احساسات مختلفی همچون تحریک پذیری، تغییر خلق و خو و بروز خشم دست و پنجه نرم کند.

افرادی که از PTSD رنج می برند، در استرس مداوم فیزیکی و عاطفی زندگی می کنند. از آنجایی که آن ها معمولا در خوابیدن هم مشکل دارند مدام احساس خستگی دارند و از نظر فیزیکی هم با مشکلاتی روبرو می شوند.

آن ها حتی ممکن است به استرس های معمولی زندگی هم واکنش بسیار تند و شدیدی نشان دهند. برای بیشتر افراد مبتلا به PTSD، خشم پوششی برای سایر احساسات همچون غم، درماندگی و احساس گناه خواهد بود. خشم به آن ها کمک می کند احساس قدرت داشته باشند و دیگر حس ضعیف بودن یا اسیب پذیری را تجربه ننمایند.

به دنبال نشانه هایی باشید که بیان کننده خشم اوست. مثلا زمانی که فک خود را حرکت می دهد، با صدای بلندتر صحبت می کند یا به ناگهان تحریک می شود. به محض دیدن نشانه های اولیه سعی کنید او را از موقعیت موجود دور کنید.

سعی کنید آرام بمانید: در طول این دوره از بروز مشکلات عاطفی، بهتر است آرام بمانید. اینکار به ایجاد حس امنیت در او کمک می کند و از بدتر شدن شرایط می کاهد.

به او فضای ارامی بدهید: سعی کنید او را از شلوغی و احساس گیر افتادن در یک موقعیت بد دور کنید. اینکار باعث می شود او حس آرامش داشته باشد.

از او بپرسید چگونه می توانید کمکش کنید: مثلا بگویید: الان چه کاری می توانم برایت انجام دهم؟ اینکار به او کمک می کند از موقعیتی که در آن گیر کرده کمی دور شود.

در ابتدا و قبل از هر چیزی به امنیت فکر کنید: اگر فرد مدنظر علی رغم همه تلاش های شما ناراحت و خشمگین بود، خانه را ترک کنید یا خودتان را در اتاقی محبوس نمایید. اگر فکر می کنید او قرار است به خودش اسیب بزند با اورژانس تماس بگیرید.

به او کمک کنید خشمش را کنترل کند: خشم یک احساس سالم و طبیعی است اما اگر به یک موضوع مزمن و خارج از کنترل تبدیل شود می تواند عواقب جدی بر روی روابط فرد، سلامت و حالات روحی اش داشته باشد. به او کمک کنید خشمش را کنترل کند. روش های سالمی برای مدیریت و بروز این احساسات به او یاد بدهید.

مراقب خودتان باشید

  1. از خودتان مراقبت کنید

اگر همه زندگی خود را صرف کمک به فرد مبتلا به PTSD کنید دیگر سلامت روحی و جسمی کافی برای ادامه راه نخواهید داشت. ممکن است در این شرایط خودتان هم با نشانه های تروما دست و پنجه نرم کنید.

معمولا وقتی انسان ها بیش از حد به داستان های غم انگیز گوش می دهند یا نشانه های مختل کننده ای همچون فلش بک ها را می بینند خودشان هم درگیر چنین شرایطی می شوند.

هرچقدر احساس خستگی و ناراحتی بیشتری داشته باشید بیشتر در معرض این موضوع خواهید بود. برای اینکه قدرت کافی برای محافظت از عزیزتان را داشته باشید باید این خطر را کمتر کنید و از خودتان بیشتر از قبل محافظت و مراقبت نمایید.

از نیازهای جسمی خود محافظت کنید: خواب کافی داشته باشید، به طور منظم ورزش کنید، درست غذا بخورید و مشکلات فیزیکی خود را درمان کنید

سیستم حمایتی خود را پرورش دهید: از سایر اعضای خانواده یا دوستان قابل اعتماد، درمانگر یا گروه حمایتی استفاده کنید. در مورد احساسات تان صحبت نمایید.

برای زندگی خودتان هم وقت بگذارید: دوستان، سرگرمی ها و فعالیت هایی که خوشحال تان می کند را متوقف نکنید. باید به زندگی تان ادامه دهید.

مسئولیت پذیری را توسعه دهید: از سایر اعضای خانواده و دوستان خود کمک بخواهید. اینکار به شما کمک می کند وقت استراحت کافی داشته باشید. باید به دنبال سرگرمی های خودتان هم باشید.

مرزها و محدودیت هایی تنظیم کنید: در مورد کارهایی که می توانید برای این فرد انجام دهید واقع بین باشید. محدودیت های خود را بشناسید، با اعضای خانواده تعامل برقرار کنید و از سایر افراد هم کمک بگیرید.شما به تنهایی نمی توانید از عهده همه کارها بر بیایید. پس کمک بگیرید و از راهنمایی های افراد استفاده کنید.

چگونه به افرادی که PTSD دارند کمک کنیم؟

مجله سلامت

چگونه اختلال استرس پس از حادثه PTSD را درمان کنیم؟

اختلال استرس پس از حادثه

اختلال استرس پس از حادثه یا همان PTSD گاهی از اوقات زمانی رخ می دهد که فرد رویداد تلخی را تجربه می کند. این بیماری بر اساس افکار غیرقابل کنترل، اضطراب بسیار شدید، کابوس های شبانه و فلش بک ها شناسایی و تعیین می گردد. PTSD در برخی از موارد ممکن است باعث از دست رفتن کوتاه مدت حافظه گردد و مشکلات روحی و روانی طولانی مدت مزمنی را ایجاد نماید.

تا جایی که ممکن است افراد مبتلا به PTSD باید در همان مراحل اولیه درمان شوند. با گذشت زمان ممکن است نشانه ها شدید تر شود و برای برخی از افراد این شرایط چند سال طول بکشد.

درک PTSD:

 اینکه بدانید فرد مبتلا به PTSD چه احساسی دارد هم به شما و هم به او کمک بسیار زیادی خواهد کرد. این شرایط معمولا باعث می شود فرد قربانی احساس ترس شدید و درماندگی داشته باشد. او معمولا از اختلالات خواب، احساس ترس شدید و درماندگی رنج می برد.

به احتمال زیاد در چنین شرایطی فرد نمی تواند کنترلی بر روی احساسات خود داشته باشد. همه این ها جزو نشانه های معمول PTSD هستند. استرس و کمبود خواب باعث می شود فرد مدنظر نتواند موقعیت موجود را به درستی ببیند و تصمیم درست و مستحکمی برای فرایند درمانی خود اتخاذ نماید.

 PTSD چگونه تشخیص داده می شود؟

 اولین گام برای تشخیص تروما، با مراجعه به پزشک، به خصوص فردی که در حوزه اختلالات روحی و روانی متخصص است، انجام می شود. پزشک با بیمار صحبت می کند تا بتواند وضعیت روحی و روانی او را تعیین نماید. او قبل از اینکه تصمیم به درمان بگیرد باید نشانه های PTSD را شناسایی کند.

برای تعیین اختلال استرس پس از حادثه، بیمار باید حداقل برای یک ماه موارد زیر را تجربه نماید:

  • حداقل یک رویداد که در آن نشانه ها دوباره تجربه شده اند
  • حداقل سه نشانه اجتناب و کناره گیری
  • حداقل دو نشانه هایپر اروزال
  • نشانه هایی که با فعالیت های روزمره فرد تداخل دارند.

چگونه می توان PTSD را شناسایی کرد؟

 برای شناسایی PTSD بدون ایجاد تنش، می توان به دنبال نشانه های اجتناب همچون احساس گناه بدون دلیل و غیر منطقی، ناراحتی و افسردگی بود. ببینید کسی که به این شرایط مبتلاست از بودن در مکان، رویداد یا مواجه شدن با اشیای خاصی خودداری و اجتناب می کند یا خیر. این موارد به احتمال زیاد او را به یاد ترومایی که قبلا داشته می اندازد.

باید ببینید او به فعالیت هایی که قبلا با شوق و اشتیاق انجام می داد و از آن ها لذت می برد علاقه ای نشان می دهد یا اینکه تمایل خود را برای انجام چنین کارهایی از دست داده است؟ همچنین در مورد نشانه های هایپر اروزال هم هوشیار باشید. این نشانه ها ممکن است به معنای بروز خشم، اختلالات خواب، تنش یا وحشت زدگی باشد.

چگونه به فردی که با PTSD دست و پنجه نرم می کند کمک کنیم؟

شما برای کمک به فردی که PTSD دارد مراحل و گام های مختلفی پیش رو دارید. درمورد اختلال استرس پس از سانحه اطلاعاتی به دست آورید.

در این شرایط می توانید بفهمید فرد چه احساسی دارد و چه چیزهایی را باید از او انتظار داشته باشید. با او صحبت کنید و احساساتش را تایید نمایید. او را برای اجرای فرآیند درمانی تشویق کنید زیرا این فرایند درمانی است که به او کمک می کند به خوبی ریکاوری شود.

از او بخواهید به همراه شما به پیاده روی بیاید یا کارهایی که برایش لذت بخش است را انجام دهد.  او باید بتواند دوباره وارد دنیای اطراف خود شود. در هر شرایطی حمایت و پشتیبانی تان را نشان دهید و مهم تر از همه صبور باشید.

افرادی که از PTSD رنج می برند احساس می کنند کنترل خود را از دست داده اند. داشتن نقش فعال در فرآیند ریکاوری شان باعث می شود قدرت از دست رفته خود را دوباره بازیابند. یکی از تمرینات عالی که در این شرایط می توانید انجام دهید تمرکز بر روی برطرف کردن شکاف هایی است که تروما از خود به جای گذاشته است.

او را تشویق کنید زمان خود را با دوستان و اعضای خانواده سپری کند و خانه را در طول روز ترک نماید. برای اینکه بتوانید او را قدرتمند کنید باید خودتان در فرایند هوشیارسازی شرکت داشته باشید. یک فعالیت کوچک از طرف شما می تواند به فرد کمک کند کنترل از دست رفته خود را دوباره بازیابد.

صحبت کردن با فردی که PTSD دارد:

زمانی که با فرد مدنظر در مورد PTSD صحبت می کنید شفاف باشید  و واضح صحبت کنید. مثبت اندیش بمانید و فراموش نکنید که باید گوش شنوای خوبی برای این فرد ایجاد کنید. زمانی که او صحبت می کند مواردی که درک کرده اید را تکرار کنید و اگر نیاز به اطلاعات بیشتر داشتید از او سوال بپرسید. سخنان او را قطع نکنید و وارد بحث نشوید اما احساسات خود را به طور شفاف بیان نمایید. فرض نکنید که او در صورت بروز ندادن احساسات می تواند معجزه کند و احساسات شما را درک نماید. تعامل با فردی که با PTSD دست و پنجه نرم می کند بسیار دشوار است پس صبور باشید.

 به او کمک کنید احساساتش را با کلمات بیان کند. در مورد احساسات خاصش سوال کنید، ببنید چگونه می توانید به او کمک نمایید. در نهایت سعی کنید تا جایی که می توانید توصیه و نصیحت نکنید مگر اینکه او خودش بخواهد.

نوجوانان:

نوجوانان معمولا به شرایط و تجربیات تلخ پاسخ های شدیدی می دهند. این افراد ممکن است شروع به توسعه مشکلات رفتاری نمایند و به سایر افراد بی احترامی کنند، کارهای خراب کارانه انجام دهند یا نفاق افکن باشند. در کودکان امکان ایجاد حس گناه و انتقام گرفتن هم وجود خواهد داشت. به کودکانی که تجربیات تلخ و ترومایی را پشت سر گذاشته اند بیشتر توجه کنید. بهتر است برای درمان آن ها از فرد متخصص کمک بخواهید.

 مقابله با PTSD:

 زمانی که می خواهید به فرد مبتلا با اختلال استرس پس از سانحه کمک کنید نباید خودتان را نادیده بگیرید. اگر  جوابی برای همه چیز ندارید یا نمی توانید کاری انجام دهید احساس گناه نکنید.

به خودتان یادآوری کنید که نمی توانید همیشه  همه چیز را خودتان انجام دهید و فرایند ریکاوری را سرعت ببخشید. برای خانواده و دوستان خود  وقت اختصاص دهید و به خاطر داشته باشید که در زندگی خود چیزهای خوبی هم دارید.

یادگیری مقابله با PTSD برای سلامت خود شما هم ضروری است. همیشه به یاد داشته باشید که امسال حدود ۵.۲ میلیون نفر با این اختلال روبرو شده اند. این موضوع بدین معنی است که افراد زیادی هستند که باید از چنین بیمارانی مراقبت نمایند. شما و عزیزتان که با PTSD دست و پنجه نرم می کنید تنها نیستید.

در مورد نگرانی هایی که ممکن است داسته باشید با اعضای خانواده تان صحبت کنید. شما به حمایت و پشتیبانی این افراد نیاز خواهید داشت. برای سلامت خودتان هم که شده روش هایی برای ارام سازی بیاموزید. مثلا می توانید از یوگا یا مدیتیشن استفاده کنید.

اینکار به شما کمک می کند در حین مراقبت از بیمار به خودتان هم استراحت بدهید. از فعالیت های مثبت استفاده کنید. سعی کنید زمان خود را با افرادی سپری کنید که با فرد بیمار و ترومای آن ارتباطی نداشته اند.  خودتان را در این بحران به وجود آمده خفه نکنید.

 PTSD چگونه درمان می شود؟

 اگر خودمراقبتی کمکی به بیمار نکرد شما باید به دنبال روش دیگری برای درمان او باشید. با یک پزشک متخصص مشورت کنید. بیشتر افراد می توانند پاسخ سوال های خود را در درمان های رسمی بیابند. استفاده از دارو و روان درمانی می تواند یک روش موثر برای ریکاوری فرد باشد. در مورد درمان شناختی رفتاری و داروهایی که برای PTSD استفاده می شود اطلاعاتی به دست آورید و این اطلاعات را با فرد بیمار به اشتراک بگذارید.

تصمیم گیری بین راه حل های احتمالی PTSD:

تصمیم گیری برای انتخاب درمان های موجود کار دشواری نیست به شرط اینکه بتوانید روش های مختلف درمان را درک کنید. استفاده از دارو و درمان شناختی رفتاری برای بیشتر افراد کارساز و موثر خواهد بود. مواجهه درمانی هم در برخی از شرایط مفید خواهد بود. به کمک این نوع درمان، بیمار به تدریج و در یک محیط امن در معرض ترس قرار می گیرد.

در موردگزینه های دارویی باید از پزشک خودتان سوال کنید. مهارکننده ‌های بازجذب سروتونین (SSRIs) نوعی داروی ضد افسردگی هستند که ممکن است در این شرایط به کار روند. این داروها به تسکین احساس ناراحتی و نگرانی کمک می کنند و در درمان PTSD مفید خواهند بود. سرترالین و پاروکستین هر دو داروهای ضد افسردگی هستند که برای درمان استرس بعد از حادثه تایید شده اند.

سایر گزینه های احتمالی شامل فلوکستین و سیتالوپرام است. عوارض جانبی این داروها که معمولا  بعد از مدت کوتاهی فروکش می کند شامل موارد زیر است:

  • سردرد
  • حالت تهوع
  • خواب آلودگی یا بی خوابی
  • احساساتی همچون آشفتگی یا وحشت زدگی عصبی
  • مشکلاتی در رابطه جنسی یا لذت نبردن از آن
  • خواب آلودگی
  • تاری دید
  • یبوست
  • خشکی دهان

پزشک در مواردی که اختلالات همراه یا چندابتلایی در بیمار وجود داشته باشد می تواند از داروهای دیگری هم استفاده کند.

افرادی که از PTSD رنج می برند اغلب اختلالات  دیگری را هم دارند. در بیشتر موارد شرایط قبلی تا زمانی که بیمار برای درمان PTSD مراجعه نکرده است، اشمار نمی شود.  در چنین شرایطی بنزودیازپین ها برای کمک به آرام سازی و کاهش اختلالات خواب ممکن است  تجویز شود.

عوارض جانبی این داروها شامل مشکلات حافظه و خطر وابستگی به آن هاست. داروهای ضد روان پریشی هم برای درمان PTSD می تواند مفید باشد.

این داروها برای افرادی که بیماری های همراه دارند مورد استفاده قرار می گیرد. عوارض جانبی داروهای ضد روان پریشی شامل افزایش وزن و افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی و دیابت است.

چگونه اختلال استرس پس از حادثه PTSD را درمان کنیم؟

مجله سلامت

چگونه دیابت را کنترل کنیم؟

کنترل دیابت

فواید بالقوه داشتن یک رژیم غذایی گیاهی یک بار دیگر اثبات شد! یک مقاله جدید نتیجه‌ گیری می ‌کند که برای افراد مبتلا به دیابت، کاهش مصرف محصولات حیوانی، کنترل گلوکز را بهبود می ‌بخشد و علاوه بر آن روند از دست دادن وزن را افزایش می ‌دهد.

در سال های اخیر رژیم غذایی گیاه خواری و وگانیسم به طور پیوسته از حاشیه به یک جریان اصلی منتقل شده اند و اهمیت بیشتری پیدا کرده اند. با توجه به اینکه از این رژیم به عنوان یک گزینه سالم عمل می ‌کنند، به نظر می‌ رسد که پژوهشگران به شواهدی در مورد استفاده از رژیم غذایی مبتنی بر گیاه در هر هفته اضافه می ‌کنند.

مطالعه اخیر برای بررسی تاثیرات کاهش مصرف گوشت، تاثیر آن بر افراد مبتلا به دیابت را مورد بررسی قرار داد.

به طور خاص، دانشمندان می‌ خواستند بدانند که آیا کاهش مصرف مواد غذایی بر روی حیوانات می ‌تواند به بهبود کنترل گلوکز و سلامت کلی کمک کند. برای بررسی این موضوع ، آن‌ ها داده ‌ها را از مطالعات موجود ترکیب و تجزیه و تحلیل کردند.

دیابت: فیزیکی و ذهنی

دیابت نیازی به معرفی ندارد. در ایالات متحده، حدود ۹.۴ درصد از جمعیت را تحت تاثیر قرار می دهد، و تقریبا ۱۵ درصد از افراد بزرگسال در برخی از ایالت ها مبتلا به دیابت هستند.

این امکان وجود دارد که تاثیر منفی دیابت نوع ۲ را با تغییرات دارو و سبک زندگی متعادل کنیم، اما بدون کنترل مناسب، ممکن است عواقب جدی به دنبال داشته باشد. به عنوان مثال، دیابت ریسک بیماری ‌های قلبی عروقی، نفروپاتی (آسیب کلیه) و از دست دادن بینایی را افزایش می ‌دهد.

علاوه بر تاثیر فیزیکی دیابت، این بیماری می ‌تواند اثرات روان‌ شناختی اساسی نیز داشته باشد. افراد مبتلا به دیابت اغلب سطوح پایین ‌تر سلامت روانی را گزارش می‌ دهند. خطر افسردگی بین افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ تقریبا دو برابر بیشتر از میزان جمعیت عمومی است.

“جنبه‌ های روان شناختی دیابت می ‌تواند یک مارپیچ منفی ایجاد کند چون افسردگی باعث می ‌شود که افراد سخت تر غذای سالم بخورند ، ورزش را از برنامه خود خارج کنند و در مصرف منظم داروهای خود دچار مشکل شوند. این منجر به استرس می‌ شود که می ‌تواند خود افسردگی را بدتر کند.”

با توجه به این یافته ها، نویسندگان به تحقیقات موجود در مورد چگونگی تاثیر رژیم غذایی بر سلامت روان در این افراد پرداخته اند.

رژیم غذایی گیاهی

شواهد علمی وجود دارد که نشان می دهد خوردن مقدار زیادی از گوشت قرمز خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش می دهد. به طور مشابه، تحقیقات نشان داده است که رژیم غذایی غنی از سبزیجات، میوه ها، آجیل ها و دانه ها، و مقدار کم محصولات حیوانی می تواند خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهد.

در نتیجه، متخصصان اکنون رژیم غذایی گیاهی را به عنوان بهترین گزینه برای پیش‌گیری و کنترل دیابت در نظر می ‌گیرند.

در سال ۲۰۱۸، انجمن آمریکایی غدد و دانشکده غدد آمریکا دستورالعمل جدیدی را منتشر کردند. آن ها نوشته اند که افراد مبتلا به دیابت ” باید برای کسب و حفظ وزن بهینه از طریق یک برنامه غذایی مبتنی بر گیاه تلاش کنند.”

اگرچه ارتباط بین رژیم غذایی گیاهی و تاثیر فیزیکی دیابت مستند شده است، اما مطالعات کمتری اثرات روان‌ شناختی این رژیم غذایی را ثبت می‌ کنند.

برای رسیدن به این هدف، محققان یک بررسی انجام دادند. در مجموع، آن‌ ها ۱۱ آزمایش کنترل تصادفی مرتبط با مجموع ۴۳۳ شرکت ‌کننده انجام دادند. نتایج آنالیز و تجزیه و تحلیل آن ها اخیرا در مجله BMJ منتشر شده است.

همچنین بخوانید: فواید رژیم گیاه خواری

فواید خوردن کمتر محصولات حیوانی

این تجزیه و تحلیل نشان داد که افرادی که رژیم غذایی گیاهی دارند و یا وگان هستند، پیشرفت‌ های چشمگیری در سلامت جسمی و روانی خود تجربه کردند. افرادی که علائم افسردگی داشتند نیز به بهبودهایی اشاره کرده ‌اند.

به طور خاص، نوروپاتی مربوط به دیابت در گروه‌ های مبتنی بر گیاه بیشتر از دیگر گروه‌ های تجربی دیگر بهبود یافته‌ است. همچنین سطح قند خون ناشتا به شدت کاهش یافت، که نشانه ای از بهبود کنترل قند است.

به طور مشابه، سطح HbA1c – نشانگر میانگین قند خون در طی هفته ها یا ماه های اخیر – نیز برای این افراد کاهش یافته است.

کاهش وزن در شرکت کنندگانی که مصرف محصولات حیوانی را کاهش داده بودند، بهبود یافت؛ در واقع، آن‌ ها تقریبا دو برابر وزن خود را از این طریق از دست دادند. علاوه بر این ، میزان چربی در خون به سرعت در گروه‌ هایی که رژیم غذایی گیاهی داشتند، کاهش یافت.

چربی خون و اضافه وزن هر دو عامل خطر بیماری ‌های قلبی و عروقی هستند، بنابراین این یک یافته مهم است. نویسندگان نتیجه می ‌گیرند:

“رژیم غذایی گیاهی همراه با مداخلات آموزشی می ‌تواند به طور قابل ‌توجهی سلامت روانی، کیفیت زندگی، سطوح HbA1c ، وزن و در نتیجه مدیریت دیابت را بهبود بخشد.”

در شش مورد از مطالعاتی که محققان مورد تحلیل قرار دادند، افرادی که رژیم غذایی گیاهی و وگان را دنبال کرده بودند، توانستند مصرف داروی دیابت یا فشار خون شان را متوقف کرده و یا کاهش دهند.

این یافته ‌ها، ادعاهای قبلی مزایای فیزیکی رژیم غذایی گیاهی را تایید می‌ کنند. با این حال، وقتی نوبت به عوامل روان‌ شناختی می رسد، شواهد انباشته تا به امروز تا حدودی اندک است. همان طور که نویسندگان می ‌گویند، “مطالعات شامل اندازه ‌های نمونه کوچک بودند و کار بیشتری لازم خواهد بود.”

تحقیقات نشان داده‌ اند که محدود کردن مصرف گوشت می ‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را کاهش داده و به افراد مبتلا به دیابت کنترل بیشتری بر میزان قند خون خود بدهد. هم اکنون، به نظر می ‌رسد که این موضوع بتواند به جنبه ‌های روان شناختی این بیماری نیز کمک کند.

حرکت به سوی رژیم غذایی گیاهی، یک مداخله ساده و مقرون ‌به ‌صرفه است. با توجه به تاثیر قابل‌ توجه رژیم غذایی گیاهی بر سلامت فیزیکی و عاطفی افراد مبتلا به دیابت این یک مداخله با ارزش است.

چگونه دیابت را کنترل کنیم؟

مجله سلامت

بهترین روغن های ضروری برای درمان اضطراب

روغن ضروری اضطراب

شما ممکن است در مورد این که چگونه عطر اسطوخودوس می ‌تواند به اضطراب کمک کند چیزهایی شنیده باشید. با توجه به این که روغن‌ های ضروری صدها سال است که برای مشکلاتی مانند استرس، درد و مشکلات خواب مورد استفاده قرار گرفته‌ اند، شنیدن این موضوع جای تعجبی ندارد.

مطالعه جدیدی نشان می دهد که ترکیب موجود در اسطوخودوس به نام لینالول، بر بخش‌های مشابهی از مغز به عنوان داروی ضد اضطراب تاثیر می ‌گذارد. علاوه بر این کشف شده که لینالول بدون اینکه جذب جریان خون شود، تنها با رایحه و بو مغز را تحت تاثیر قرار می دهد. این قابلیت برای افرادی که نگران اثرات جانبی دارو هستند، نکته مثبت و مهمی است.

این بررسی بر روی موش ها انجام شده و هنوز به قطعیت نمی توانیم بگوییم که این بر روی انسان هم تاثیر دارد یا نه. مطالعات پیشین که اثرات روغن‌ های ضروری را بر اضطراب انسان‌ ها آزمایش کرده‌ اند، نتایج متفاوتی داشته ‌اند.

در سال ۲۰۰۹، یک مطالعه منتشر شده در Practical Nursing Holistic نشان داد که استفاده از روغن رزماری یا اسطوخودوس با کاهش سطوح استرس و ضربان نبض برای دانشجویان پرستاری که در حال آموختن بودند، همراه بود.

یوجین لی، استادیار پزشکی خانواده در مرکز پزشکی دانشگاه لویولا، که در این مطالعه دخالتی نکرده بود، می گوید: “اسطوخودوس اغلب آرامش بخش است.” از سوی دیگر رزماری مهیج است. وی افزود: “این بستگی به نوع اضطراب شما دارد.” برای بعضی ها، رزماری ممکن است مغز را فعال کند و اضطراب را بدتر کند ” اما اگر افکار رقابتی دارید، رزماری کمک می کند تا ذهن تان را باز کنید تا بتوانید بهتر تمرکز کنید و از این حیث روغن رزماری می تواند موثر باشد.”

مطالعات دیگر نشان داده اند که عطر و رایحه های مختلف می توانند به کاهش اضطراب در بیماران بیمارستانی، افراد تحت شیمی درمانی، زنان کارگر، افراد مسن و سایر افراد در شرایط استرس زا کمک کنند.

از سوی دیگر، چندین مطالعه نیز گزارش داده اند که روغن های ضروری تاثیرات قابل توجهی ندارند. یک بررسی علمی، که در سال ۲۰۰۰ در ژورنال مجله عمومی بریتانیا منتشر شد ، نشان داد که آروماتراپی اثرات “خفیف و گذرا بر اضطراب در انسان ‌ها دارد، اما این تاثیرات احتمالا به اندازه کافی قوی نیستند که برای درمان اضطراب در نظر گرفته شوند.”

همچنین بخوانید: روغن ضروری چیست؟

پس نکته اصلی در مورد استفاده از روغن ‌های ضروری برای اضطراب چیست؟

دکتر لی می گوید: برخی از این روغن ها مفید هستند و در صورتیکه به صورت هدایت شده استفاده شوند ایمن هستند. این در حالیست که اگر از آن ها به عنوان خوراکی و یا به صورت موضعی مستقیما به پوست اعمال شوند ممکن است برخی خطرات مرتبط با آن ها را به دنبال داشته باشند.

آماندا لاتین، رئیس آروماتراپی کالج علوم پزشکی آمریکا، می گوید استرس و اضطراب همراه با بی خوابی و درد، برخی از دلایل اصلی افرادی هستند که به دنبال آروماتراپی هستند. او توصیه می کند که با یک آروماتراپیست صحبت کنید تا بدانید که چگونه این رایحه ها بر شما تاثیر می گذارد و چطور باید از آن ها استفاده کنید.

او می گوید ساده ترین راه برای گنجاندن روغن ‌های ضروری در زندگی روزمره انسان، استنشاق و بوییدن آن ‌ها است. شما می توانید از طریق یک دیفیوزر (پخش کننده) که رایحه را به هوا پخش می ‌کند، یا با پاشیدن چند قطره از آن به بالشتتان از این رایحه بهره مند شوید.

روغن ‌های ضروری می ‌توانند به پوست نیزاعمال شوند، در حمام استفاده شوند، و یا با کرم و لوسیون ‌های پوست مخلوط شوند. اما زمانی که به طور روزانه استفاده شوند، به ویژه اگر رقیق نشده باشند، ممکن است پوست را تحریک کنند.

علاوه بر اسطوخودوس، روغن های ترنج، چوب صندل و نارنج شیرین نیز برای اضطراب مفید هستند.

دکتر لی معتقد است: ” در نهایت نحوه واکنش افراد به آروماتراپی کاملا منحصر به فرد است و ممکن است چیزی که برای یک فرد موثر عمل می کند برای فردی دیگر نتیجه معکوس داشته باشد و با او سازگار نباشد. “

خوب است بدانید که این روغن های ضروری و یا هر نوع داروی مکمل جایگزین مناسبی برای مشاوره های سلامت روان برای افرادی که در معرض جدی اضطراب هستند، محسوب نمی شوند.

همچنین بخوانید: آروماتراپی چیست؟

از آن جایی که ممکن است روغنی که خریداری می کنید حاوی مواد افزودنی باشد، خرید روغن های ضروری هم می تواند کاری دشوار باشد. به برند های معتبر که شامل نام لاتین گیاهی، کشور مبدا و تاریخ تولید بر روی برچسب می باشد، مراجعه کنید. برای اطمینان از اینکه محصولات آن‌ها با استانداردهای خاص مطابقت دارند، برندها باید اطلاعات بیشتری از جمله جزییات مربوط به تست‌ های انجام‌ شده در وب سایت خود داشته باشند.

در قسمت زیر تعدادی از محصولات روغن های ضروری که توانند به کاهش اضطراب کمک کنند، را بررسی می کنیم.

اگر در فکر خرید این روغن ها هستید بهتر است قبل از اقدام به خرید با یک پزشک مشورت کنید. پزشک ممکن است قادر به ارائه راهنمایی بیشتر و یا آگاه کردن شما از هر گونه اثرات جانبی بالقوه و یا تعاملاتی که شما می ‌توانید در معرض خطر باشید، باشند.

  1. روغن ضروری اسطوخودوس

مدت هاست که گیاه و روغن اسطوخودوس به عنوان دارویی برای درمان اضطراب و بی خوابی مورد استفاده قرار گرفته است.

به دنبال محصولی بگردید که حاوی روغن تقطیرشده از گل اسطوخودوس باشد.

  1. روغن ضروری رزماری

رزماری می تواند یک رایحه تحریک کننده و انرژی بخش باشد، بنابراین اگر واقعا بخواهید به آرامش برسید، ممکن است انتخاب خوبی نباشد. با این حال، برخی تحقیقات نشان می ‌دهند که روغن رزماری کمی تواند عملکرد شناختی را بهبود بخشیده و سطح هورمون‌ های استرس را کاهش دهد ، که ممکن است به کاهش اضطراب در برخی شرایط کمک کند.

  1. روغن ضروری پرتقال شیرین

تحقیقات حاکی از آن است که اسانس پرتقال شیرین، استخراج ‌شده از پوست میوه پرتقال، نشانه ‌های اختلال استرس پس از حادثه در موش ‌ها را بهبود می ‌بخشد.

در یک کارآزمایی کنترل ‌شده تصادفی ۲۰۱۵ که در مجله ایرانی پرستاری و مامایی منتشر شد، زنانی که در معرض روغن اسانس پرتقال بودند نمرات اضطرابی کمتری نسبت به آن‌ هایی که در معرض آب مقطر قرار گرفته بودند، داشتند.

  1. روغن ضروری ترنج

مطالعه سال ۲۰۱۵ در مجله Forschende Komplementärmedizin (تحقیقات در پزشکی مکمل) نشان داد افرادی که روغن ضروری ترنج را استنشاق کرده بودند (که با بخار آب منتشر می شود) ، کاهش سطوح هورمون استرس، خلق و خوی بهبود یافته و کاهش خستگی در مقایسه با گروه کنترل نشان دادند.

  1. روغن ضروری بابونه

بررسی سال ۲۰۱۵ منتشر شده در مجله استوایی آسیا Tropical Biomedicine اشاره کرد که بابونه دارای خواص ضد اضطراب، تسکین دهنده است و باعث کاهش افسردگی، نگرانی و ذهن بیش از حد فعال می شود. استفاده از آن قبل از خوابیدن برای حمام می‌ تواند هم ذهن و هم بدن را آرام کند.

ترکیب منتشر کننده و رطوبت ساز

اگر شما به خاطر اضطراب و افکار رقابتی دچار مشکل شدید، روغن‌ های ضروری را در زمان خواب تنفس کنید. دکتر لی می گوید: “فقط مطمئن شوید که عطرآن،انقدر نیست که بتواند خواب شما را مختل کند و وقتی به خواب می روید ، شما را بیدار ‌کند.”

خواب با ترکیب پخش کننده / مرطوب کننده، رطوبت را به هوا اضافه خواهد کرد، که ممکن است در فصل هایی هوا خشک است، کیفیت خواب را بهبود بخشد.

پخش کننده شخصی

پخش کننده شخصی وسیله ای بسار مناسب برای همراه داشتن همیشگی روغن های ضروری است. در شرایطی که مضطرب هستید می توانید آن را زیر بینی تان نگه دارید و تنفس کنید و آرام شوید.

دیفیوزر (پخش کننده) اتومبیل

شما می توانید پخش کننده مخصوص اتومبیل را خریداری کنید و به شارژر فندکی اتومبیل تان وصل کنید. این پخش کننده، یک وسیله بسیار مناسب برای ساعت های استرس زای ترافیک است.

بهترین روغن های ضروری برای درمان اضطراب

مجله سلامت

۶ بهترین درمان طبیعی برای سرماخوردگی

سرماخوردگی

با شروع فصل سرما و در اوج سرما‌خوردگی‌ها، باید سیستم ایمنی بدنمان را تقویت کنیم. به هر حال هر از چند گاهی، درست وقتی که انتظارش را نداریم ویروس‌ها غافلگیرمان کرده و سرزده وارد بدن ما می‌شوند و در نتیجه، سرما می‌خوریم.

گلودرد، آبریزش بینی، سردرد و تب فقط برخی از علائم سرماخوردگی هستند که باید به هر ترفندی شده از شرشان خلاص شویم. اما واقعا، از سرماخوردگی چقدر مستاصل می‌شوید؟

در این رابطه بیشتر بخوانید : علت سرماخوردگی چیست؟

بسیاری از ما تصور می‌کنیم که با آنتی‌بیوتیک‌ها از شرشان خلاص می‌شویم، موثرند و سریع؟ نه، نه چندان. سرماخوردگی‌های عفونی مجاری تنفسی فوقانی، بر اثر حمله ویروس‌ها به بدن پدیدار می‌شوند، بنابراین آنتی‌بیوتیک تاثیری بر آنها نخواهد داشت.

به‌علاوه، بر اساس مطالعات مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، بالغ بر ۲۰۰نوع ویروس وجود دارد که می‌توانند از عوامل سرماخوردگی‌های شایع باشند. با وجود این همه ویروسِ گوناگون و متنوع، حتی داروهای ضد ویروسی هم آن‌چنان که ما تصور می‌کنیم کارآمد نیستند زیرا به تناسب همه ویروس‌ها تنوع دارویی وجود ندارد.

به جای داروهایی که با نسخه و بدون نسخه از داروخانه‌ها دریافت می‌کنید، درمان‌های طبیعی را انتخاب کنید که خوشبختانه تنوع گسترده‌ای هم دارند.

  1. روغن نارگیل

روغن نارگیل حاوی مقادیر زیادی اسید لوریک است و به همین دلیل خاصیت ضد التهاب، ضد باکتریایی و ضد ویروسی دارد.

گرچه عموما به دلیل میزان بالای چربی اشباع شده‌ای که در روغن نارگیل وجود دارد آن را “ناسالم” تلقی می‌کنند اما باید از مزایای فوق‌العاده آن بسیار شکرگزار بود. زیرا موجب افزایش گلبول‌های سفید خون در بدن می‌شود و در نتیجه سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند.

روغن نارگیل را به راحتی می‌توان با مواد غذایی دیگر ترکیب و استفاده نمود. ترکیب آن را با جو دوسر مخصوص صبحانه یا روغن نارگیل گرم شده را با چای خود امتحان کنید. این روغن علاوه بر تقویت سیستم ایمنی بدن، گلودرد را تسکین داده و سرفه را بهبود می‌بخشد.

روشی دیگر در استفاده از این روغن مالیدن مقداری از آن به سینه، گردن و پشت است که تنفس را راحت‌تر کرده و مخاط سینوسی را باز می‌کند.

همچنین بخوانید: روغن نارگیل برای زیبایی
  1. سیر

سیر، یکی از قدیمی‌ترین شیوه‌های درمانیست که از شدت سرماخوردگی می‌کاهد. آنتی باکتریالی قوی، ضد درد و دارای خاصیت ضد التهابی است. از شدت تب کاسته و مانع از التهاب لوزه‌ها می‌گردد.

اما هنگامی که پخته می‌شود برخی از خواص شگفت‌انگیز خود را از دست می‌دهد، بنابراین بهتر است که حتی‌الامکان به صورت خام مصرف شود.

اگر مصرف خام آن برایتان دردسرساز است، سوپ سیر بپزید که بسیار آسان و سریع آماده می‌شود. ۳ تا ۴ حبه سیر را خرد کرده و در ۲۵۰ میلی لیتر آب بجوشانید. سوپ سیر سموم را از بدن شما دفع کرده و تمامی مخاط بینی و گلوی شما را باز می‌کند. ‌

  1. زنجبیل

زنجبیل، این گیاه پرخاصیت قرن‌هاست که از سوی طبیبان چینی به عنوان دارو تجویز می‌شود. اکثر ما خاصیت درمانی این گیاه را برای مقابله با حالت تهوع زنان باردار و افرادی که در مسافرت با ماشین دچار تهوع می‌شوند، می‌شناسیم.

اما خواص آن فقط محدود به همین نیست، بلکه زنجبیل خاصیت ضد ویروسی و ضد التهابی دارد و بازکننده مجاری تنفسی است و درمانی طبیعی برای مبارزه با سرماخوردگی محسوب می‌شود.

همچنین بسیار موثر در هضم غذاست. طبیبان چینی اغلب شربت زنجبیل را تجویز می‌کنند.

در ۲۵۰میلی لیتر آب جوشیده، ۱۰گرم زنجبیل خرد شده ریخته و اجازه دهید که کاملا بجوشد و مقداری از آب تبخیر گردد، سپس یک قاشق چای‌خوری عسل به آن بیافزایید و میل کنید. به همین راحتی، بسیاری از مردم اذعان داشته‌اند که نتیجه‌ای درخور توجه به همراه داشته است.

همچنین بخوانید: خواص زنجبیل برای سلامتی
  1. کاسنی

کاسنی و تاثیر آن برای تقویت سیستم ایمنی بدن و تسکین علائم سرماخوردگی، شهرت جهانی دارد. امریکایی‌های بومی اعتقاد داشتند که این گیاه سنتی طول مدت سرماخوردگی را کاهش داده زیرا به تولید گلبول‌های سفید و interferon (از جمله قوی‌ترین مواد طبیعی ضدعفونی کننده بدن) کمک کرده و در نهایت سیستم دفاعی بدن مقاوم‌تر می‌گردد.

بیشتر بخوانید: فواید کاسنی
  1. لیموترش

لیموترش از فوق‌العاده‌ترین روش‌های درمان خانگی برای سرماخوردگی محسوب می‌شود که هم علائم سرماخوردگی را بهبود می‌بخشد و هم از طول دوران نقاهت سرماخوردگی می‌کاهد. چرا؟ زیرا گلبول‌های سفید که مسئو‌ل خنثی‌کردن و از بین بردن ویروس‌ها هستند، ۴برابر سلول‌های دیگر در بدن ویتامین c مصرف می‌کنند.

یک یا دو لیوان آب لیموترش که با یک قاشق چای‌خوری عسل مخلوط شده است، ویتامین c مورد نیاز این دوره را به حد کفایت تامین می‌کند. چای لیمو هم از جمع شدن خلط در گلو جلوگیری کرده و مانع از تجمع باکتری‌ها می‌گردد، بنابراین خطر التهابات لوزه به حداقل می‌رسد.

  1. روغن کبد ماهی

روغن ماهی سرشار از ویتامین D و اسیدهای چرب می‌باشد، این روغن دارویی بسیار محرک و موثر برای سیستم ایمنی به شمار می‌رود. علاوه بر خاصیت ضد التهابی، هر گونه ویروس، باکتری و قارچی را در بدن نابود می‌کند زیرا تولید کننده مقادیر زیادی از اسیدهای آمینه آنتی باکتریال می‌باشد.

۶ بهترین درمان طبیعی برای سرماخوردگی

مجله سلامت

استرس دست دوم چیست؟ ۲۰ آذر ۱۳۹۷

استرس دست دوم چیست؟

استرس شوخی نیست. هر فردی که فشار زمان یا پروژه کاری بزرگی را تحمل کرده باشد به خوبی می داند استرس چیست و چه تاثیراتی بر روی بدن می گذارد. اما زمانی که شما خودتان استرس ندارید و دیگران با چنین شرایطی دست وپنجه نرم می کنند چه اتفاقی رخ می دهد؟

استرس دست دوم یا همان Secondhand stress زمانی رخ می دهد که شما درگیر تجربیات استرس زای دیگران می شوید.

این موضوع بدین خاطر است که بدن به طور طبیعی تمایل دارد فعالیت های افرادی که شما را احاطه کرده اند تقلید نماید. احساسات نیز از این قاعده مستثنی نیستند. به عنوان مثال زمانی که دیگران خمیازه می کشند شما هم شروع به خمیازه کشیدن می کنید. این دقیقا همان فعالیتی است که بدن شروع به تقلید کردن می کند. شما ممکن است احساسات خودتان را با احساسات دیگران مقایسه کنید و ببینید چه اتفاقی رخ می دهد که احساسات آن ها به شما نیز سرایت می کند.

در استرس دست دوم شما به احساسات منفی سایر افراد که دور و برتان هستند بیشتر حساس می شوید. مشکلی که در این نوع استرس وجود دارد این است که به ندرت می توان بروز چنین شرایطی را تایید کرد.

این موضوع تا زمانی که استرس عمیق تر نشده است معمولا شناسایی نمی شود. باید توجه داشته باشید زمانی که پاسخ های اضطرابی تان شروع به رخ دادن می کند ممکن است بتوانید آن ها را متوقف کنید.

استرس دست دوم

در این مقاله قصد داریم برخی از نشانه های استرس دست دوم را با هم مرور کنیم.

این ۸ نشانه بیان می کند شما استرس دست دوم دارید. قوی ترین سلاح در برابر استرس توانایی ما برای انتخاب افکار مثبت است.

  1. شما می دانید احساس استرس دارید اما نمی توانید آن را تشخیص دهید:

استرس دست دوم از خود شما شروع به رخ دادن نمی کند. این موضوع بدین معنی است که با وجود اینکه می دانید تحت فشار هستید ممکن است باز هم دچار سردرگمی شوید زیرا هیچ دلیلی برای استرستان پیدا نمی کنید.

در این شرایط هر چند فرد دیگری تحت استرس است اما شما هم آن را احساس می کنید. معمولا نمی دانید چگونه باید این احساس را بروز دهید.

بر اساس گفته روانشناسان اگر نتوانید مرزهای درستی در اطراف خود ایجاد کنید و اجازه دهید افراد مشکلتشان را به شما هم هدایت کنند یا در گفتن نه مشکل داشته باشید در خطر ابتلا به استرس قرار خواهید داشت.

خطری که در این شرایط وجود دارد این است که بیشتر افراد واقعا در مورد سطح اضطرابشان فکر نمی کنند. آن ها استرس را تشخیص می دهند و عبور می کنند حتی زمانی که نمی توانند احساسات منفی را کنترل کنند و دلیلی برایش بیابند.

به همین خاطر باید اطمینان حاصل کنید تفاوت بین استرس دست دوم و استرس معمولی را می دانید و زمانی که دیگران استرس را به شما منتقل می نمایند شناسایی می کنید و عکس العمل درستی به آن نشان می دهید.

  1. متوجه می شوید که همکارتان تحت استرس زیادی است:

همکاری دارید که همیشه به نظر تحت استرس باشد؟ این همکار شما استرس و اضطرابش را به شما هم منتقل می کند؟ اگر چنین است شما دچار استرس دست دوم خواهید شد. به همین خاطر باید به دنبال یک روش پیشگیری باشید.

خوب حالا سوال اینجاست که بهترین روش برای پیشگیری از بروز چنین شرایطی چیست؟ شما هم مثل سایر افراد همکارتان را باید ببینید و کل روز با او تعامل داشته باشید. به نکات زیر توجه کنید:

  • همکارانی که باعث ایجاد و تحریک پاسخ های استرسی در شما می شوند را شناسایی کنید. هوشیاری می تواند از بروز استرس دست دوم پیشگیری کند.
  • زمانی که همکار دردسرساز خود را شناسایی کردید سعی کنید زمانی که با او می گذرانید را محدود نمایید. به عنوان مثال به او زمان زیادی برای بحث کردن در مورد مشکلات و استرسش را ندهید.
  • خود را برای فشارهای اجتناب ناپذیر آماده کنید تا بتوانید آن را مدیریت نمایید و از بدتر شدنش پیشگیری کنید.
  1. به سرعت کارها و وظایف روزمره کاری را انجام می دهید:

کمبود زمان یکی از دلایل اصلی بروز استرس در افراد است. اما زمانی که کمبود زمان از طرف رییس و کارفرما ، همکار یا حتی شریک کاری بر شما تحمیل می شود حس و حال آن ها به شما نیز توسعه خواهد یافت.

این موضوع بدین معنی است که علاوه بر استرس ها و فشارهای شخصی برای تحویل به موقع کار شما باید با استرس دست دوم ناخواسته نیز دست و پنجه نرم کنید.

اگر همکاری دارید که دوست دارد کارهایش را از قبل برنامه ریزی کند و شما از این ایده تبعیت نمی کنید برای مواجهه با استرس خود را آماده کنید. استرس آن ها شما را هم درگیر خواهد کرد. سعی کنید با آن ها صحبت کنید و تعادلی بین سرعت و چیزی که برای شما امکان پذیر است بیابید.

  1. بدبین تر از قبل شده اید:

اصلا مهم نیست قبلا چقدر آدم خوش بینی بوده اید. اگر در کنار افرادی زندگی کنید که مدام غر می زنند و افکار منفی دارند شما هم به این درد مبتلا خواهید شد.

بخش دردسرساز ماجرا اینجاست که چنین شرایطی به کندی رخ می دهد و به همین خاطر ممکن است اصلا متوجه بروز چنین اتفاقی نشوید. رفتارهای بد بینانه معمولا ریشه در غیر فعال کردن افکار خوش بینانه دارد.

اگر دور و بر شما افرادی باشند که تلاش می کنند شما را از خوش بین بودن دور کنند افکار منفی شان به آرامی بر روی شما هم تاثیرگذار خواهد بود.

اگر به طور ناگهانی خود را فردی بدبین تر از قبل یافتید، بهتر است یک گام به عقب بردارید و موقعیت خود را بررسی کنید.

چرا افکار مثبت داشتن برایتان دشوارتر شده است؟ کسی شما را به این مسیر هدایت می کند؟ به تغییراتی که در احساساتتان رخ داده خوب توجه کنید و ببینید فاکتورهای خارجی بر روی این تغییرات تاثیر گذاشته است یا خیر.

  1. استرسی که شما تجربه می کنید به نظر شدت کمتری دارد:

همه ما خیلی خوب می دانیم استرس چگونه است و چه احساسی در ما ایجاد می کند. زمانی که خودتان این احساس را تجربه می کنید ممکن است احساس خستگی یا ناتوانی نمایید. اما استرس دست دوم احساس متفاوتی در شما ایجاد می کند.

در این شرایط احساس می کنید استرس از شما دور است و شدت کمتری دارد. اما استرس دست دوم را دست کم نگیرید. اگرچه این استرس از دیگران به شما منتقل شده است اما می تواند تاثیرات زیادی بر روی بدن داشته باشد.

این نوع استرس قادر است همه اثرات معمولی که استرس دارد را در طولانی مدت ایجاد نماید. این اثرات عبارتند از :

پس حتی زمانی که احساسات تان شدید نیست یا به نظر این شرایط از شما دور است باز هم آن را نادیده نگیرید. مدیریت استرس از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.

  1. مغز مه آلود را تجربه می کنید:

بر اساس گفته متخصصان مغز مه آلود اگرچه به صورت رسمی به عنوان شرایط پزشکی تعریف نمی شود اما یک سری از نشانه ها به همراه استرس است. این نشانه ها عبارتند از :

  • از دست دادن حافظه
  • کمبود تمرکز یا توجه
  • ناتوانی در تفکر واضح
  • عدم سازمان یافتگی، افکار سردرگمی
  • افکار، احساسات یا ایده های مشکل ساز
  • خستگی ذهنی

اگر شما نیز این نشانه ها را تجربه می کنید نگاهی به اطراف خود بیندازید. این نشانه ها ممکن است به خاطر وجود فردی باشد که مدام در اطراف شماست و استرس دارد.

بیشتر اوقات همکاران مسئول ایجاد چنین شرایطی هستند. چرا چنین اتفاقی رخ می دهد؟ زمانی که مغز استرس را بر می گزیند، شروع به ورود به حالت زنده ماندن می کند. این موضوع نیازمند تمرکز زیادی است زیرا بدن به گونه ای طراحی شده که تلاش می کند خود را از اسیب ها دور نگه دارد.

متاسفانه این موضوع بدین معنی است که عملکرد شناختی روزانه تان هم تحت تاثیر قرار می گیرد. این نشانه های محیطی، جلوی مغز را از فکر کردن درست می گیرد.

  1. دیگر ایده های اصیلی ندارید:

اگر رییس یا همکارتان شما را وادار کنند کارها و وظایف موجود را با سرعت به اتمام برسانید، با مشکل مواجه خواهید شد و خلاقیت تان را از دست خواهید داد. در این شرایط به جای اینکه بهره وری تان افزایش یابد از این کارایی کاسته می شود.

در چنین شرایطی ایده های غیر اصیل و خسته کننده خواهید داشت. نمی توانید به درستی وظایف خود را تکمیل نمایید. در نتیجه همکار یا رییس تان بیشتر ازارتان می دهند و همین امر استرس موجود را افزایش می دهد.

  • چیزی که در این شرایط رخ می دهد این است که مغز بر روی زنده ماندن تمرکز می کند چون سطح بالایی از استرس در بدن وجود دارد
  • خلاقیت به زمان و قدرت مغزی زیادی نیاز دارد و دربرگیرنده ریسک است.
  • مغز زمانی که احساس استرس یا اضطراب می کند دوست ندارد ریسک کند زیرا خطر کردن ممکن است اضطراب را بدتر نماید. پس تنها ایده های خسته کننده به ذهن خطور می کند
  • در این شرایط مغز تنها بر روی وظایف تمرکز می کند و خلاقیت از بین می رود. این یکی از نشانه های کلیدی استرس دست دوم است.
  1. برخی از افراد ممکن است استرس را در منزل تجربه کنند:

تا به حال برایتان پیش آمده است که فرزندتان با کوله باری از خستگی و تکالیف درسی از مدرسه به خانه بیاید؟ ممکن است امتحان نهایی در مدرسه داشته باشد یا اینکه همسرتان به خاطر شرایط کاریش استرس زیادی به منزل بیاورد.

زمانی که استرس و افکار منفی ریشه در منزل دارد، فرار کردن از آن بسیار دشوارتر خواهد بود. منزل جایی است که افراد به طور طبیعی باید در آن احساس آرامش و امنیت کنند. به همین خاطر استرسی که از منزل سرچشمه می گیرد را نمی توان به راحتی از بین برد.

باید به اعضای خانواده اجازه دهید کارها و وظایفشان را در زمان خودشان انجام دهند. اما اگر نتوانند چنین شرایطی را مدیریت کنند قادر نخواهند بود استرس را هم مدیریت نمایند.

سعی کنید با افراد در مورد کارها و افکار نادرستشان صحبت کنید و آن ها را از افکار منفی دور سازید. به آن ها کمک کنید احساس مثبت تری داشته باشند و بتوانند استرس را کمتر نمایند.


سخن نهایی:

استرس دست دوم ممکن است اثرات بسیار زیادی بر روی بدن داشته باشد. زمانی که دور و برتان پر از افراد مضطرب باشند و دائما احساس استرس نمایند، این موضوع می تواند بر روی خلاقیت، تمرکز و افکار مثبت شما نیز تاثیر بگذارد.

با دانستن این نشانه ها می توانید احساسات خود را قبل از اینکه دردسرساز شود کنترل و متعادل نمایید. دست و پنجه نرم کردن با استرسی که خودتان دارید به حد کافی دشوار است. پس خودتان را در معرض استرس دست دوم هم قرار ندهید.

استرس دست دوم چیست؟

مجله سلامت

صفحه 1 از 212


برچسب ها